مدلسازی تأثیر کاربرد خودروهای خودران در کاربری مسکونی و پراکنش جمعیت
نویسندگان
1 دانشگاه شهید بهشتی
2 دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات
doi
10.22119/jte.2021.267258.2512چکیده
هدف این پژوهش بررسی تأثیر عرضه خودروهای خودران بر روی پراکندگی جمعیت و کاربری مسکونی است. ظهور خودروهای خودران بر سیستمهای حملونقل تأثیر میگذارد و الگوهای آتی توسعه تراکم کاربری زمین را تحت تأثیر قرار خواهد داد. بااینحال، تحلیل بسیار کمی از اثرات چنین تحولاتی بر عملکرد سیستمهای حملونقل شهری و کاربری زمین وجود داشته است. این تأثیرات به طور بالقوه پیچیده هستند. خودروهای خودران این پتانسیل را دارد که ظرفیت جادهها را افزایش دهد، رانندگی را در دسترس افراد بیشتری قرار دهد و میزان آلودگی هوا را کاهش میدهد. این پژوهش تأثیرات خودروهای خودران بر روی کاربری زمین و پراکندگی جمعیت را در نظر میگیرد. تمرکز این پژوهش عمدتاً بر روی توزیع خانوار و اشتغال و جمعیت است و خروجی این مبحث بخش مهمی از ورودیهای مدل سیستم دینامیکی پویا برقراری تعادل بر روی کاربریهای زمین توسط خودروهای خودران بوده است. به همین منظور مدل سیستم دینامیک پویا ارائه شده با اطلاعات مربوط به سالهای 1393 تا 1397 ایجاد و وضعیت آن برای سالهای 1398 تا 1430 بر اساس سناریوهای مختلف مورد بررسی قرار گرفته است. در پژوهش مذکور پس از ایجاد نمودار علت و معلولی و شبیهسازی سیستم، قبل از استفاده از مدل جهت تحلیل و سناریوپردازی، با استفاده از یک روش اعتبار مدل را مورد آزمون قرار داده شده است. نتایج نشان میدهد با بکارگیری خودروهای خودران میتوان انتظار افزایش جمعیت، قیمت زمین و مسکن در حومه شهر و کاهش جمعیت و تراکم ترافیک شهری در مرکز شهر داشت.