شناسایی جمعیت‌های برتر فستوکای پابلند (Festuca arundinacea) در شرایط دیم و آبیاری با استفاده از تجزیه گرافیکی GGE بای‌پلات

نویسندگان

1 استادیار بخش تحقیقات منابع طبیعی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان زنجان، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویح کشاورزی، زنجان

2 استادیار، بخش تحقیقات علوم زراعی و باغی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی. استان زنجان، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورز، زنجان.

doi
10.22059/ijfcs.2020.262861.654501
چکیده

فستوکای پابلند (Festuca arundinacea)، با قابلیت تحمل بالا در شرایط مختلف آب و هوایی و نقش مؤثر آن در تغذیه دام و احیاء مراتع، یکی از مهم‌ترین گیاهان زراعی و مرتعی محسوب می­شود. در مطالعه حاضر، از 36 جمعیت فیستوکای پابلند که از بانک ژن منابع طبیعی ایران تهیه شده بود استفاده شد. مواد گیاهی در دو سال زراعی 1384تا 1386، در قالب طرح بلوک­های کامل تصادفی در ایستگاه تحقیقاتی خیرآباد شهرستان زنجان، در دو شرایط آبیاری و دیم ارزیابی شدند. نتایج حاصل از روش بای­پلات نشان داد که مؤلفه اول (معرف اثر اصلی ژنوتیپیا G)  و دوم (معرف اثر متقابل ژنوتیپ در محیط یا GE)، به‌ترتیب 49 و 28 درصد و در مجموع، 77 درصد از کل تغیرات را توجیه نمودند و می­توان این گونه استنباط نمود که نتایج به دست آمده از تجزیه بای­پلات، دارای اعتبار نسبتاً خوبی در توجیه تغییراتG+GE  است. نتایج روش گرافیکی نشان داد در کل محیط­ها، جمعیت­های G15 (توانکش)، G31 (استرالیا)، G11 (بروجن)، G25 (فلسطین­اشغالی) و G35 (ایرلند)، دارای عملکرد نسبتاً بالا و پایداری بالا بودند و همچنین بر اساس گراف، ژنوتیپ ایده­آل فرضی جمعیت­هایG35  (ایرلند) و G25 (فلسطین­اشغالی)، نزدیکترین جمعیت­ها به ژنوتیپ ایده­آل فرضی شناسایی شدند که سازگارترین جمعیت­های پیشنهادی برای محیط­های مورد مطالعه می­باشند.