شناسایی جمعیتهای برتر فستوکای پابلند (Festuca arundinacea) در شرایط دیم و آبیاری با استفاده از تجزیه گرافیکی GGE بایپلات
نویسندگان
1 استادیار بخش تحقیقات منابع طبیعی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان زنجان، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویح کشاورزی، زنجان
2 استادیار، بخش تحقیقات علوم زراعی و باغی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی. استان زنجان، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورز، زنجان.
doi
10.22059/ijfcs.2020.262861.654501چکیده
فستوکای پابلند (Festuca arundinacea)، با قابلیت تحمل بالا در شرایط مختلف آب و هوایی و نقش مؤثر آن در تغذیه دام و احیاء مراتع، یکی از مهمترین گیاهان زراعی و مرتعی محسوب میشود. در مطالعه حاضر، از 36 جمعیت فیستوکای پابلند که از بانک ژن منابع طبیعی ایران تهیه شده بود استفاده شد. مواد گیاهی در دو سال زراعی 1384تا 1386، در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی در ایستگاه تحقیقاتی خیرآباد شهرستان زنجان، در دو شرایط آبیاری و دیم ارزیابی شدند. نتایج حاصل از روش بایپلات نشان داد که مؤلفه اول (معرف اثر اصلی ژنوتیپیا G) و دوم (معرف اثر متقابل ژنوتیپ در محیط یا GE)، بهترتیب 49 و 28 درصد و در مجموع، 77 درصد از کل تغیرات را توجیه نمودند و میتوان این گونه استنباط نمود که نتایج به دست آمده از تجزیه بایپلات، دارای اعتبار نسبتاً خوبی در توجیه تغییراتG+GE است. نتایج روش گرافیکی نشان داد در کل محیطها، جمعیتهای G15 (توانکش)، G31 (استرالیا)، G11 (بروجن)، G25 (فلسطیناشغالی) و G35 (ایرلند)، دارای عملکرد نسبتاً بالا و پایداری بالا بودند و همچنین بر اساس گراف، ژنوتیپ ایدهآل فرضی جمعیتهایG35 (ایرلند) و G25 (فلسطیناشغالی)، نزدیکترین جمعیتها به ژنوتیپ ایدهآل فرضی شناسایی شدند که سازگارترین جمعیتهای پیشنهادی برای محیطهای مورد مطالعه میباشند.