تحلیل رئالیسم انتقادی شخصیت پروبلماتیک در رمان «زیبا صدایم کن»
نویسندگان
1 استادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه گیلان
doi
10.22124/naqd.2019.11008.1516چکیده
رئالیسم انتقادی از تبار جامعهشناسی مارکسیستی است که تلاش میکند تجربه عینی و دقیق واقعیت را به همراه تناقضها در رفتار جمعی و فردی به خواننده منتقل کند. در این پژوهش با بهرهگیری از آرای لوکاچ و گلدمن ضمن تأکید بر صورتبندی گلدمن از فرم و محتوای رمان در سه قسم به مهمترین مسائل شخصیتهای پروبلماتیک در رمان زیبا صدایم کن اثر فرهاد حسنزاده پرداختیم. هدف از این پژوهش نقد اجتماعی گسست هویت انسان در جامعه امروز است. نتایج بررسی نشان میدهد که نویسنده با تلفیق دو رویکرد درباره شخصیت مسألهدار زمینه را فراهم میسازد تا قهرمانان رمان با جستوجوی ارزشهای راستین و تضاد با ارزشهای برساخت اجتماع، تصویری انتقادی را از واقعیت اجتماعی فاقد معنا در جامعه شبهمدرن ایران به نمایش بگذارد.