شناسایی کانونهای داخلی برداشت گردوغبار و مسیرهای انتقال آن در استان هرمزگان (مطالعه موردی: منطقه کوهستک تا بندرعباس)
نویسندگان
1 استادیار، پژوهشکده حفاظت خاک و آبخیزداری، سازمان آموزش، تحقیقات و ترویج کشاورزی، تهران، ایران
2 استادیار، پژوهشکده حفاظت خاک و آبخیزداری، سازمان آموزش، تحقیقات و ترویج کشاورزی، تهران، ایران
3 دانشیار، پژوهشکده حفاظت خاک و آبخیزداری، سازمان آموزش، تحقیقات و ترویج کشاورزی، تهران، ایران
doi
10.22059/jesphys.2021.316614.1007275چکیده
هدف پژوهش حاضر شناسایی کانونهای داخلی تولید گردوغبار در منطقه حدفاصل بندرکوهستک تا بندرعباس در استان هرمزگان است. دادههای مورد استفاده شامل: کدهای هواشناسی ایستگاههای همدیدی منطقه، تصاویر ماهوارهای مودیس و برداشتهای میدانی میباشد. روش مورداستفاده مبتنیبر مطالعات میدانی، تکنیکهای دورسنجی و مدلسازی اقلیمی است که در این راستا از چهار الگوریتم بارزسازی TDI، Ackerman، NDDI، TIIDI و مدل Hysplit استفاده شده است. نتایج ارزیابی شاخصهای مورداستفاده در بارزسازی گردوغبار منطقه بیانگر کارایی بهتر الگوریتم TDI است. نتایج بارزسازی همچنین نشان داد که کانونهای برداشت و تولید گردوغبار متعددی در منطقه وجود دارند که این کانونها در گستره وسیعی از منطقه موردمطالعه پراکنش دارند. پس از شناسایی کانونهای گردوغبار منطقه، با استفاده از نقشههای تهیه شده و مطالعات میدانی مشخص شد که سه واحد رسوبات دشتهای سیلابی (Qal3)، رسوبات خاکریزهای طبیعی (Qal2) و تلماسههای ساحلی (Qdune)، بیشترین نقش را در تولید گردوغبار منطقه بهعهده دارند. مسیریابی حرکت طوفان گردوغبار با استفاده از مدل انتشار لاگرانژی ذرات HYSPLIT نشان داد که سه مسیرکلی ورود طوفانهای گردوغبار به منطقه وجود دارد که شامل مسیر شمالشرقی، مسیر غربی و مسیر جنوبغربی میباشند. همچنین بر اساس نتایج مدل، مشخص شد که ادامه حرکت طوفان در منطقه در مسیرهای متفاوتی بوده که مسیر شمال و شمالشرقی با 30 درصد، مسیر جنوبی 25 درصد و مسیر شرقی 20 درصد از مجموع رخدادهای دوره مطالعاتی 2000 تا 2018 را شامل میشود.