واکاوی تشدید الکترومغناطیسی وردسپهر در افزایش باران‌زایی

نویسندگان

1 استادیار، گروه فیزیک و علوم مهندسی، دانشگاه بین‌المللی امام خمینی (ره)، مرکز آموزش عالی فنی و مهندسی بوئین زهرا، بوئین زهرا، ایران

doi
10.22059/jesphys.2021.321569.1007310
چکیده

در پژوهش حاضر روش بهبودیافته بررسی اثرات تلفیقی ناشی از تزریق میدان الکترومغناطیسی فشار قوی و برهم‌کنش با لایه­های زیرین وردسپهر به‌منظور افزایش باران­زایی پیشنهاد شده است. مکان­یابی پویا و شناسایی نقاط تبادلی در ارتفاعات وردسپهر-سطح زمین با حداکثرسازی بار الکتریکی تزریقی در این نقاط، زمینه افزایش توده­های ابر را فراهم کرده و باعث کاهش پراکندگی و چگالش بیشتر ذرات در ابر می­شود. پیشینه قابل‌قبول به‌دست آمده از تزریق میدان الکترومغناطیسی در لایه­های زیرین وردسپهر مناطق غرب و جنوب غرب ایران و افزایش بارش محلی نسبت به داده­های اقلیمی بلندمدت و کوتاه‌‌مدت منطقه، نویسندگان را بر آن داشت تا به‌عنوان پژوهشگر فناوری­های نوین محیط‌زیستی در حوزه فیزیک و با استناد بر دستاوردهای دینامیکی تبادلات میدان­های الکترومغناطیسی در ارتفاعات وردسپهر-سطح زمین، نقاط تشدید عملکرد تزریق را با هدف حداکثرسازی مطلوبیت نتایج گذشته در افزایش باران­زایی تعیین و مکان­یابی کند. فن محاسبات فیزیکی تشدیدکننده میدان­های تبادلی مکان­یابی شده در ارتفاعات مشخص از وردسپهر-سطح زمین نقش چشم­گیری در افزایش ایستایی و ضخامت میدان الکترومغناطیسی تزریق دارد. تشدید میدان باعث افزایش ضخامت میدان تزریقی شده (شعاع اثر میدان) و در نتیجه حداقل­سازی پراکنش توده­های ابر و افزایش چگالش بخار آب و هسته­های تراکمی را نسبت به نتایج سال 1392 نشان داد. سطح بارش نسبت به دوره سی­ساله و چند ساله اخیر بین 30-10 درصد افزایش و نسبت به اثر تزریق در نقاط تبادلی حدود 12-15 درصد افزایش مجدد دارد که درکل به‌طور میانگین 36 درصد افزایش بارش خواهد بود. تصحیحات دینامیکی تزریق در وردسپهر بر پایه محاسبات نظری می­باشد.