بررسی اثر ضریب بزرگنمایی تغییرمکان در قابهای خمشی فولادی ویژه با استفاده از تحلیل دینامیکی افزایشی
نویسندگان
1 دانشجوی دکترای مهندسی سازه، دانشگاه بین المللی امام خمینی (ره)، قزوین، ایران
2 استادیار ، دانشگاه، بین المللی امام خمینی (ره)، قزوین، ایران
doi
10.22065/jsce.2021.298194.2521چکیده
تغییرمکانهای جانبی سازه با اعمال ضریب بزرگنمایی تغییرمکان ( ) در تغییرمکانهای حالت خطی در آئیننامههای طراحی متداول ارائه شده است. در بسیاری از آئیننامهها این ضرایب مطابق با رفتار واقعی سازه نیستند بلکه تجربی و بر اساس مشاهدات زلزلههای گذشته است. در این مقاله به بررسی تأثیر ضریب بزرگنمایی تغییرمکان در عملکرد لرزهای قابهای خمشی فولادی ویژه با تعداد طبقات مختلف پرداخته شده است. بدین منظور، شش گروه ساختمان با مقادیر برابر با 4، 5، 5/5، 6، 7 و 8 با ارتفاعهای مختلف (5، 10، 15، 20 و 25 طبقه) طراحی و توسط نرم افزار اپنسیس مدلسازی گردید.سپس تحلیل استاتیکی غیرخطی و تحلیل دینامیکی افزایشی روی سازهها انجام شد .عملکرد لرزهایی ساختمانها با استفاده از منحنیهای شکنندگی و روشFEMA P695 بررسی گردید. نتایج نشان داد که در نظر گرفتن برابر با 5/5 در طراحی قاب خمشی فولادی ویژه برای ساختمانهای کوتاه و میان مرتبه، معیارهای فروریزش FEMA P695 را برآورده نمیسازد. در ساختمانهای طراحی شده با مقادیر برابر با 4، 5 و 5/5 میانگین احتمال فروریزش ساختمانها به ترتیب 4/28%، 2/17% و7/11% به دست آمد که از مقدار مجاز10% بیشتر است، بنابراین قابل قبول نیستند؛ همچنین، مقدار این میانگین در ضرایب برابر با 6، 7 و 8 به ترتیب 3/9%، 2/6% و 1/4% به دست آمدند که کمتر از 10% هستند و نشان دهنده عملکرد قابل قبول این ساختمانها است. بعلاوه، در ساختمانهای بلندمرتبه لزوماً افزایش مقدار بهبودی در رفتار لرزه ایی سازه ایجاد نکرد بنابراین با توجه به اینکه موجب افزایش ابعاد مقاطع و غیراقتصادی شدن طرح گردید، پیشنهاد نمیشود.