نقد فرهنگی رمان مدیر مدرسه جلال آل احمد از منظر گفتمان و نظریه قدرت میشل فوکو
نویسندگان
1 دانشیار زبان و ادبیات فارسی دانشگاه سیستان و بلوچستان
2 استادیار زبان و ادبیات فارسی دانشگاه سیستان و بلوچستان
3 دانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی دانشگاه سیستان و بلوچستان
doi
10.22124/naqd.2018.2805چکیده
گفتمان قدرت یکی از اندیشههای محوری میشل فوکو است. این مقاله به دنبال این سؤال مهم تنظیم شده که آیا میتوان رویکرد فوکو نسبت به گفتمان قدرت را در رمان مدیر مدرسه جلال آل احمد جستجو و تحلیلی از شرایط فرهنگی ایران در دوره پهلوی، بر مبنای این گفتمان ارائه کرد؟ گفتمان قدرت و تکنولوژی انضباط از دیدگاه فوکو، با بخشهای زیادی از رمان مدیر مدرسه و در سطح عینی و واقعی با شرایط سیاسی و فرهنگی جامعه ایران در دوره پهلوی دوم انطباق دارد. در این رمان با دو گفتمان سروکار داریم: گفتمان قدرت و گفتمان ضد قدرت. مدیر مدرسه با روحیهای آرمان گرایانه به تقابل با نظم گفتمانی برآمده از قدرت (شرایط فرهنگی و آموزشی) میرود و در پایان سرخورده و مایوس استعفانامه خود را از سمَت مدیریت مدرسه مینویسد. مدرسه همانند سایر نهادهای حکومتی به عنوان نهادی انضباطی، سلطه قدرت را در افراد جامعه نهادینه میکند. جامعهای که در حال گذار از فرهنگ سنتی و زمینداری مستبدانه به سمت سرمایهداری است و گفتمان غربزدگی نیز از سوی جریان قدرت حاکم، حمایت میشود.