ارزیابی تحمل به شوری در گیاهچههای لاینهای نوترکیب برنج ایرانی
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه تولیدات گیاهی، مجتمع آموزش عالی شیروان
2 دانشیار گروه تولیدات گیاهی، مجتمع آموزش عالی شیروان
3 دانشیار، گروه تولیدات گیاهی، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، داشنگاه گنبد کاووس.
4 استادیار گروه تولیدات گیاهی، مجتمع آموزش عالی شیروان
doi
10.22059/ijfcs.2019.263513.654508چکیده
بهمنظور بررسی تنوع ژنتیکی 74 لاین خالص نوترکیب برنج ایرانی حاصل تلاقی ارقام ندا × اهلمی طارم در مرحله گیاهچهای و تحت تنش شوری،، آزمایشی بهصورت تجزیه مرکب و در قالب طرح کاملا تصادفی با سه تکرار، در دو شرایط کشت نرمال و تنش شوری در دانشگاه گنبد کاووس در سال 1395 انجام شد. برای اعمال تنش شوری، گیاهچهها بهمدت یک هفته تحت تنش شش دسیزیمنس بر متر قرار گرفتند و سپس میزان تنش شوری به 12 دسیزیمنس بر متر افزایش یافت. محتوای کلروفیل، طول ریشه و ساقه، وزن تر و خشک ریشه و ساقه، سطح برگ، طول و عرض بزرگترین برگ، تعداد ریشه، قطر ریشه، چگالی سطحی ریشه، غلظت سدیم و پتاسیم ریشه و ساقه، نسبت سدیم به پتاسیم ریشه و ساقه، طول، عرض و تعداد روزنه، زیستتودهزیستتوده تر و خشک و امتیاز ارقام براساس امتیازدهی موسسه بین المللی تحقیقات برنج ثبت شد. معنیدار بودن تفاوت بین لاینها برای صفات مورد بررسی، تنوع بین آنها را نشان داد. بالاترین همبستگیها مربوط به صفات قطر ریشه و چگالی سطحی ریشه بود. امتیاز ارقام، همبستگی معنیداری با وزن خشک گیاهچه، مساحت برگ و محتوای کلروفیل و طول ریشه داشت. در رگرسیون مرحلهای، صفات محتوای کلروفیل و مساحت برگ، بیشترین تغییرات را توجیه کردند. تجزیه خوشهای بر اساس مجموع صفات گیاهچهای، لاینها را به چهار گروه تقسیم کرد و لاینهای 11، 102 ،39 و 85، متحمل به تنش شوری تشخیص داده شدند. نتایج بهدست آمده از این پژوهش میتواند لاینهای متحمل را برای تلاقی و تهیه جمعیتهای مناسب برای برنامههای اصلاحی شناسایی کند..