تطبیق سند تحول بنیادین آموزشوپرورش جمهوری اسلامی ایران با اندیشههای تربیتی خواجهنصیرالدین طوسی
نویسندگان
1 استاد علوم تربیتی، گروه فلسفه تعلیم و تربیت، واحد خوراسگان، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران.
2 دانشیار، دانشکده حقوق و الهیات، واحد خوراسگان، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران.
3 دانشیار، دانشکده علوم تربیتی، واحد خوراسگان، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران.
4 نویسنده مسئول: دانشجوی دکتری، دانشکده علوم تربیتی، واحد خوراسگان، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران.
doi
چکیده
هدف از این پژوهش تطبیق سند تحول بنیادین آموزشوپرورش جمهوری اسلامی ایران با اندیشههای تربیتی خواجهنصیرالدین طوسی از جنبههای انسانشناختی، معرفتشناختی و دین شناختی است. روش تحقیق در پژوهش حاضر با در نظر گرفتن موضوع و محور تحقیق، تحلیل محتوای کیفی است. حوزه پژوهش، متون، پژوهشهای انجامشده و اسناد مربوط به مبانی، اصول، اهداف و مؤلفههای مؤثر در تعلیموتربیت بوده که از منابع موجود در نظام تعلیموتربیت اسلام استخراج گردیده است. نتایج پژوهش حاکی از آن است که سند تحول بنیادین در بخشهایی با نظرات تربیتی خواجهنصیرالدین همخوانی دارد و چنین استنباط میشود که بین این دو افتراقاتی نیز وجود دارد. در حوزه انسانشناختی سند تحول همچون آراء تربیتی خواجه نصیر، در مقولههایی مانند قدرت و اختیار، مرکب بودن انسان، باور به حیات ابدی و نیروی تعقل و خردورزی دیدگاهی یکسان دارد. اما با وجود چنین اشتراکات، تفاوتهایی نیز وجود دارد. در حوزه معرفتشناسی سند تحول در این حوزه با آراء تربیتی خواجهنصیرالدین دیدگاهی یکسان دارد. باوجوداین همانندی، آراء تربیتی خواجه نصیر معرفت حقیقی را ادراک معقولات میداند ولی سند تحول معرفت حقیقی را از طریق وحی و الهام امکانپذیر میداند. در حوزه دینشناسی سند تحول همچون آراء تربیتی خواجهنصیرالدین، وحی را مهمترین راه کسب معرفت میداند.