فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هدف پژوهش حاضر، بررسی تأثیر آموزش سبک زندگی منتظرانه بر فرهنگ مهدویت دانش‌آموزان متوسطه دوم بوده است. روش پژوهش، توصیفی از نوع ­آزمایشی با پیش‌آزمون ـ پس­آزمون با گروه گواه بود. جامعه آماری شامل کلیه دانش‌آموزان دوره ابتدایی شهرستان بجنورد ـ به تعداد 2185 نفر بود و از کسانی که نمره پیش‌آزمون آن‌ها از حد میانگین در پرسش‌نامه کمتر بوده است، تعداد 60 نفر به روش نمونه‌گیری تصادفی ساده انتخاب شدند و 3۰ نفر در گروه آزمایش و 3۰ نفر در گروه گواه ، گمارش تصادفی شدند و دوره آموزش با گروه آزمایش با بسته آموزشی سبک زندگی منتظرانه در ده جلسه یک‌ساعته انجام شد. از هر دو گروه کنترل و آزمایش با پرسش‌نامه، قبل و بعد از آموزش، پیش و پس‌آزمون گرفته شد. ابزار گردآوری داده‌ها، پرسش‌نامه فرهنگ مهدویت حسین زاده و همکاران (1388) بود که روایی ابزار، از نوع صوری و محتوایی بود که مورد تأیید اساتید و خبرگان قرار گرفت و پایایی آن‌ها از طریق آلفای کرونباخ 83/0 برآورد گردید. جهت تحلیل داده‌ها از آزمون کوواریانس با نسخه 21 نرم‌افزار spss استفاده شد. نتایج پژوهش نشان داد در بعد شناخت، با توجه به اینکه سطح معناداری 56/0 محاسبه گردید و این میزان از 05/0 بیشتر است، فرضیه تأیید نشد و در بعد انتظار ظهور (26/1=t و 02/0=p)، بعد ایمان و باور قلبی (09/4=t و 00/0=p) و بعد فلسفه غیبت (14/2=t و 01/0=p)، تفاوت معناداری بین دو حالت پیش‌آزمون و پس‌آزمون مشاهده گردید؛ اما در بعد آگاهی به فلسفه ظهور (79/0=t و 09/0=p)، تفاوتی بین دو حالت مشاهده نشد؛ بدین‌معنا که آموزش گروهی دوره سبک زندگی منتظرانه بر ابعاد انتظار ظهور، ایمان و باور قلبی و فلسفه غیبت، از مؤلفه‌های مقیاس فرهنگ مهدویت تأثیرگذار؛ اما بر مؤلفه‌های شناخت و آگاهی به فلسفه ظهور در دانش‌آموزان اثرگذار نبوده است. یافته‌های این مطالعه نشان می‌دهد که آموزش دوره سبک زندگی منتظرانه در افزایش فرهنگ اعتقادی به مهدویت دانش‌آموزان می‌تواند تأثیرگذار باشد و آموزش‌های مستقیم این دوره، در کنار دیگر شیوه‌های تربیتی توصیه می‌گردد.