بررسی آزمایشگاهی و تحلیلی تاثیر محصورشدگی بر رفتار تیرهای بتنی مسلحشده با میلگردهای پلیمری شیشهای
نویسندگان
1 گروه مهندسی عمران، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه زابل، زابل، ایران
2 گروه مهندسی عمران، دانشگاه سیستان و بلوچستان
3 دانش آموخته دوره کارشناس ارشد سازه، دانشگاه آزاد اسلامی، زاهدان، ایران
4 گروه عمران، دانشکده مهندسی، دانشگاه زابل
doi
10.22065/jsce.2021.254770.2283چکیده
میلگردهای پلیمری مسلح الیافی شیشهای(GFRP) مقاومت کششی بالا و مقاومت زیاد در برابر خوردگی دارند در این پژوهش، به بررسی اثرات محصورکنندگی میلگردهای عرضی فولادی تیرهای بتنی مسلح شده با میلگردهای طولی پلیمری شیشهای پرداخته شده است برای این منظور شش نمونهی تیر بتنی با ابعاد مقطع عرضی 20 و 30 سانتیمتر و طول دهانهی بارگذاری 2 متر ساخته شدند. میلگردهای طولی تیرها دارای سطح مقطع عرضی با مقدارهای 7/1، 6/2 و 5/3 برابر مقدار متوازن بودند. میانهی سه تا از تیرها به کمک خاموتهای فولادی با فاصلهی کم، مسلح شدند. این نمونهها دورگیر شده نامیده شدند. نمونهها به صورت استاتیکی زیر آزمایش چهار نقطهای قرار گرفتند. در بررسی رفتار نمونهها از پارامترهای مقاومت تسلیم نخستین، سختی بخش ترکخوردگی، نیروی نهایی و شاخص شکل پذیری استفاده شد. نتایج آزمایشها نشان میدهد که محصور شدگی سبب افزایش سه پارامتر نخست به ترتیب تا حدود 35 ، 27 و 29درصد شده است. شاخص شکل پذیری برای دو نمونه یا میلگرد طولی 7/1 و 3/2برابر متوازن، حدود 6 و 22 درصد کاهش و در نمونهی دیگر، حدود 6 درصد افزایش را نسبت به نمونههای شاهد نشان داد. همچنین رابطههای تحلیلی موجود برای تخمین ظرفیت تیرهای دورگیر نشده و دورگیر شده بکار رفت که خطای آن بین 5 تا 16 درصد بود و این بیانگر انطباق خوب نتایج تحلیلی با نتایج آزمایش است.