ارزیابی عوامل مؤثر در توسعه پایدار محلهای بافت فرسوده شهر کرج و ارائه راهکارهای مدیریتی (مطالعه موردی: منطقه 1 کرج)
نویسندگان
1 گروه مهندسی عمران، دانشکده فنی و مهندسی واحد کرج دانشگاه آزاداسلامی
2 گروه مهندسی عمران، دانشکده فنی و مهندسی واحد کرج دانشگاه آزاداسلامی
doi
10.22065/jsce.2021.299209.2524چکیده
دیدگاه توسعه پایدار، استفاده از نیروهای توانمند درونزا در محلات شهری، یعنی گروهها و اجتماعات محلی را راهحل مشکلات شهری می داند. توسعه محلهای در قالب فرآیندی مردمی، به عنوان محور برنامههای توسعه پایدار شهری و مناطق کلان شهری مورد تاکید قرار گرفته است. این تحقیق با شناسایی شاخصهای توسعه پایدار محلهای و تلفیق و اولویت بندی آنها در محلات مختلف منطقه یک شهرداری کرج، سعی در بررسی و ارائه الگویی در ارتباط با این محلات دارد. در این تحقیق از روش پرومته که از روشهای تصمیمگیری چند معیاره در حوزه تحقیق در عملیات است؛ برای انتخاب گزینه بهینه استفاده شده است. همچنین برای وزن دهی به معیارها نیز از روش کریتیک که از روشهای بسیار سازگار با تصمیمگیریهای چند معیاره است، استفاده شد. پرسشنامههای توزیعشده در میان خبرگان دارای 8 معیار اصلی مشارکت، هویت و سرزندگی، عدالت اجتماعی، رضایتمندی، ایمنی و امنیت، زیستمحیطی، منظر شهری و شاخصههای عمرانی بوده و شامل 34 زیر معیار و 5 گزینه که محلههای اسلامآباد، بهار، عظیمیه، طالقانی شمالی و خیابان برغان میباشند. محاسبات جریان های خالص رتبه بندی محلات صورت پذیرفته و نتایج حاصل از جریانهای مثبت و منفی نشان میدهد محله عظیمیه در بهترین وضعیت و سپس به ترتیب محلههای طالقانی شمالی، بهار، خیابان برغان و اسلامآباد در رتبههای بعدی قرار گرفتند. به علاوه زیر معیارهای بحرانی و معضلات اساسی در هر محله تشخیص داده شده و پیشنهادها و راهکارهای کلی و جزئی در ارتباط با محلات ارائه گردیده است. این نتایج میتواند بهعنوان الگویی در ارتباط با توسعه پایدار محلهای بافت فرسوده در خدمت ارگانهای مربوطه ازجمله وزارتخانهها، شهرداریها و تمامی ارگانهای مربوطه برای استفاده در مناطق دیگر مورداستفاده قرار گیرد.