بررسی تنوع ژنتیکی مقاومت به بیماری بلاست در برخی ژنوتیپهای برنج ایرانی و هوازی
نویسندگان
1 دانشیار، گروه مهندسی تولید و به نژادی گیاهی، دانشکده کشاورزی دانشگاه گیلان
2 دانشجوی کارشناسیارشد، گروه مهندسی تولید و به نژادی گیاهی، دانشکده کشاورزی دانشگاه گیلان
3 استادیار، گروه گیاهپزشکی، دانشکده کشاورزی دانشگاه گیلان
doi
10.22059/ijfcs.2019.271876.654560چکیده
بلاست با عامل قارچی Magnaporthe oryzae B.C. Couch و با فرم غیرجنسی Pyricularia grisea CookeSacc. از مهمترین بیماریهای گیاهی جهان میباشد که به علت انتشار سریع و مخرب آن در شرایط مناسب رطوبتی، بیماری اصلی برنج است. این پژوهش به منظور ارزیابی تنوع ژنتیکی 53 ژنوتیپ شامل برنجهای ایرانی و هوازی غیرایرانی از لحاظ مقاومت به بیماری بلاست انجام گرفت. آزمایش در دو سال و به صورت طرح بلوکهای کامل تصادفی در سه تکرار در مزرعه، طی بهار و تابستان 1396 و 1397 صورت گرفت. بهمنظور محاسبه سطح زیر منحنی پیشرفت بیماری AUDPC از زمان ظهور لکههای بلاست، نمونهبرداری در پنج مرحله انجام شد. پس از مقایسه میانگین و با هدفکسبیکنتیجهکلیازمیزان مقاومت ژنوتیپها، رتبهبندیآنها بهروشآروناچالامانجامگرفتونتایجنشاندادکهارقام نعمت، سپیدرود، 67-2-IR82310-B-B، IR83749-B-B-46-1، IR82589-B-B-114-3، IR81422-B-B-200-4، IR82616-B-B-64-3، IR82589-B-B-84-3 و IR82635-B-B-143-1 بیشترین رتبه را کسب کردند و در نتیجه در گروه مقاوم قرار گرفتند و ارقام حسن سرایی، چمپابودار، قصرالدشتی، شاه پسند، دمسیاهi، عنبر بو، اهلمی طارم، صدری، رشتی سرد و غریب با بیشترین مقدار آلودگی، کمترین مقدار رتبه را به خود اختصاص دادند در نتیجه جزو ژنوتیپهای بسیار حساس و نیمه حساس قرار گرفتند. بر اساس نتایج تجزیه خوشهای، ژنوتیپها در شش گروه قرار گرفتند و نتایج، تأیید کننده نتایج آروناچالام بود. تجزیه تابع تشخیص با در نظر گرفتن دو گروه برنجهای ایرانی و غیرایرانی با داشتن آماره لاندای ویلک 561/0، اختلاف معنیداری را بین دو گروه نشان داد (p <0.001) و بر اساس این تجزیه، دو گروه، بیشترین تمایز را از لحاظ تیپ آلودگی، سطح زیر منحنی پیشرفت بیماری (AUDPC) و شدت آلودگی در مرحله سوم نشان دادند.