معرفی روشهای مبتنی بر خطابه باستان در نقد رتوریکی کتاب مقدس و بررسی چالشهای به کارگیری آنها در مطالعات نامه به عبرانیان
نویسندگان
1 استاد زبان و ادبیات فارسی دانشگاه تهران و پژوهشگاه علوم انسانی
2 دانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی دانشگاه تهران
doi
10.22124/naqd.2017.2529چکیده
نقد رتوریکی در چند دهه اخیر به عنوان روشی برای ارزیابی نامههای کتاب مقدس شناخته شدهاست و منتقدان بسیاری از این رویکرد انتقادی برای مطالعه نامههای مسیحی بهره گرفتهاند. بهغیر از ساختار ارتباطی نامهها -که طبعاً برای تحلیل رتوریکی مناسب است- علت دیگر کاربست نقد رتوریکی برای بررسی نامهها آن است که به نظر میرسد نامههای مسیحی در شیوه نگارش تحت تأثیر قوانین خطابه باستان بودهاند. امروزه برخی از محققان باور دارند که اصول نامهنگاری در دوران باستان تحت تأثیر تعلیمات معلمان خطابه به شیوه خاصی تنظیم شدهاست و این امر شباهتهایی را میان خطابهها و نامهها در دوران باستان به وجود آوردهاست. این نظر اگرچه به طور کامل در محافل آکادمیک پذیرفته نیست، اما گروهی از منتقدان را بر آن داشتهاست تا براساس اصول خطابه باستان به نقد رتوریکی نامههای کتاب مقدس اهتمام کنند. در این مقاله ضمن معرفی مهمترین روشهایی که براساس اصول خطابه باستان در نقد رتوریکی کتاب مقدس پدید آمدهاست، چالشهای موجود در بهکارگیری این روشها را در مطالعات نقد رتوریکی نامه به عبرانیان ارزیابی میکنیم.