استراتژی توسعه مزیت‌های رقابتی کارآفرینی بومی روستایی (مطالعه موردی: نواحی روستایی شهرستان اصفهان)

نویسندگان
doi
10.22059/jed.2024.353089.654115
چکیده

هدف: کارآفرینی بومی روستایی یکی از جوان‌ترین زمینه‌های تحقیقاتی است که نشان می‌دهد این نوع کارآفرینی با برخی مفروضات اساسی و اصلی کارآفرینی از نوع کلاسیک(غربی) ناسازگار است. در ایران از جمله در شهرستان اصفهانکه دارای میراث فرهنگی غنی و مردمانی بومی است، تاکنون به موضوع کارآفرینی بومی روستایی و مزیت­های رقابتی آن توجه­ای نشده است.. روش: پژوهش حاضر به عنوان یک تحقیق کاربردی در حوزه کارآفرینی بومی روستایی سعی بر آن دارد، ضمن تحلیل و معرفی این نوع کارآفرینی، به بررسی مزیت­های رقابتی کارآفرینی بومی روستایی بپردازد. تحقیق حاضر به لحاظ هدف از نوع تحقیقات کاربردی و به لحاظ ماهیت از نوع تحقیقات توصیفی –همبستگی است. جامعه آماری پژوهش را 339 کارآفرین در نواحی روستایی شهرستان اصفهان تشکیل می­دهد. یافته‌ها: تجزیه و تحلیل داده­ها با استفاده از نرم افزار SPSS و مدل سازی معادلات ساختاری(Smart PLS) انجام شده است. در این تحقیق متغیرهای مشاهده شده برای چهار مؤلفه مزیت اقتصادی، مزیت فرهنگی، مزیت اجتماعی و مزیت محیط زیستی به دست آمد. نتایج نشان می­دهد که اعتبار اندازه­گیری شده هر چهار مدل اندازه گیری موثر بر کارآفرینی بومی روستایی قابل قبول می­باشد. با توجه به نتایج، ضرایب t بین متغیرهای اصلی پژوهش، بالای 15/3 بوده یعنی رابطه معنادار و مستقیم است؛ بدین ترتیب ابعاد مزیت اقتصادی، مزیت فرهنگی، مزیت اجتماعی و مزیت محیط زیستی تاثیرگذار بر کارآفرینی بومی روستایی، مثبت و معناداری می­باشد که مقدار R2 نشان می‌دهد 96.7 درصد بعد کارآفرینی بومی با دستیابی به ابعاد چهارگانه تبیین شده و بعد مزیت اقتصادی با ضریب 89/0، تأثیر بیشتری نسبت به سایر ابعاد داشته است. نتیجه: شناخت این مزیت­ها می­تواند به عنوان محرکی در جهت تشویق بومیان روستایی برای ایجاد کارآفرینی بومی روستایی باشد.