ارزیابی عملکرد طرحوارههای همرفت کومهای در مدل HWRF در پیشبینی مشخصههای توفان حارهای، مطالعه موردی توفان حارهای گونو
نویسندگان
1 استادیار، پژوهشکده علوم جوی، پژوهشگاه ملی اقیانوسشناسی و علوم جوی، تهران، ایران
doi
10.22059/jesphys.2021.310820.1007250چکیده
حساسیتسنجی مدلهای عددی در پیشبینی ویژگیهای پدیده چرخند حارهای کاری مهم است. در این پژوهش عملکرد 5 طرحواره پارامترسازی همرفت کومهای شامل BMJ، KF، SAS، SASAS و TiedTKE با اجرای مدل HWRF برای شبیهسازی چرخند حارهای گونو بررسی شد. نتایج نشان داد که هیچ یک از طرحوارهها انتهای مسیر چرخند را درست پیشبینی نکرده و در شرایط شدت بیش از دسته 3، روند تغییر فشار سطحی و روند باد بیشینه هم درست پیشبینی نشد. البته، در شدتهای کمتر طرحواره SAS دقیقترین نتیجه را تولید کرد. مشابهت قابلقبولی میان الگوهای شبیهسازی شده و تحلیلی برای نیمرخهای قائم دمای پتانسیلی و سرعت افقی مشاهده شد. شدت جریانهای نزولی و صعودی شبیهسازی شده بیش از مقادیر تحلیلی و نزدیکتر به مرکز چرخند بودند. طرحوارههای SAS و SASAS نیز بهترتیب با کمترین خطا جریانهای نزولی و صعودی را تولید کردند. الگوی واگرایی تراز زبرین توسط میدانهای تحلیلی و شبیهسازی شده رؤیت شد، اما همگرایی تراز زیرین در هیچکدام دیده نشد. بیشینه مقدار انرژی پتانسیل دسترسپذیر همرفتی شبیهسازی شده نسبت به تحلیلی در فاصله دورتری از سواحل عمان پیشبینی شد. تنها طرحواره SASAS توانست شکلگیری شدیدترین هسته تاوایی پتانسیلی در نزدیکی سطح را شبیهسازی کند. بیشینه مقدار بارش تجمعی پیشبینی شده تمام طرحوارهها یکسان و نصف مقدار مشاهداتی بود. چینش افقی باد شبیهسازی شده توسط هر 5 طرحواره کمتر از مقادیر تحلیلی بود. در ایستگاه چابهار، طرحوارههای KF، TiedTKE و SASAS بهترتیب در پیشبینی مقادیر سطحی سرعت باد، فشار تراز دریا و دما دقیقترین نتایج را تولید کردند.