ابرهای کومه‌ای از دیدگاه سطوح زبر

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری، گروه فیزیک، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران

2 استادیار، گروه فیزیک، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران

3 دانشیار، گروه فیزیک، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران

doi
10.22059/jesphys.2021.311393.1007254
چکیده

ابرها با پراکنده کردن تابش دریافتی از خورشید نقش زیادی را در توازن انرژی زمین ایفا می‌‌‌کنند. مـا دراین مقاله نقشه​ی دوبعدی شدت‌نور مرئی رسیده از ابرهای کومه­ای (Cumulus) که توسط دوربین عکاسی به ثبت رسیده است را مورد بررسی قرار می‌‌‌دهیم. با به‌کارگیری تکنیک‌های مربوط به سطوح زبر، خواص آماری لگاریتم این شدت (به‌عنوان یک میدان افت‌وخیزدار دوبعدی) را مطالعه می­کنیم. تخمین‌های عددی ما نشان می‌‌‌دهد که نمای زبری محلی و سرتاسری به‌ترتیب   و  هستند. همچنین نشان می​دهیم که تابع توزیع لگاریتم شدت و همچنین تابع توزیع انحنای موضعی مربوطه (به­ازای مقیاس­های مختلف) گاوسی نیستند و در نتیجه سطح دوبعدی در نظر گرفته شده غیرگاوسی است. با دانش به این‌که پستی‌وبلندی ابرها و در حالت کلی آمار ارتفاع و ضخامت ابرها تأثیری مهم در پراکندگی و جذب تابش خورشید دارند، به بررسی ارتباط شدت‌نور رسیده از ابر و ضخامت آن می‌‌‌پردازیم. برای این منظور نور پراکنده شده از ابرهای کومه​ای را با استفاده از یک مدل درشت دانه شده پدیده شناختی بر پایه پراکندگی می شبیه​سازی می​کنیم. نتایج این شبیه​سازی نشان می​دهد که برای تابش عمودی و غیرعمودی، شدت‌نور رسیده از پایین ابر به‌صورت نمایی با ارتفاع ستون ابر درست در بالای آن کاهش می​یابد. در حوزه اعتبار نتایج این شبیه​سازی، می‌‌‌توان ادعا کرد که مسئله ضخامت ابرهای کومه­ای به سطح زبر غیرگاوسی خود متشابه نگاشت می‌‌‌شود.