خوانش تدریجی کتاب دا
نویسندگان
1 دانشیار جامعهشناسی دانشگاه تهران
2 کارشناسارشد ارتباطات دانشگاه تهران
3 کارشناسارشد جامعهشناسی دانشگاه تهران
doi
10.22059/jsal.2013.51458چکیده
کتاب دا یکی از متون مرتبط با جنگ است که در سالهای اخیر جایگاه مناسبی را در بین متون ادبی به خود اختصاص داده است. مقالة حاضر سعی دارد تحلیلی از فهم خوانندگان از خوانش این کتاب را بیان دارد. با توجه به مفهوم تازهتأسیس دانش تجربی ادبیات (ESL) که به کنشهای سیستم کلی ادبیات، همچون متن، نویسنده و خواننده میپردازد و نظریههای سه اندیشمند مهم در حوزة نظریههای ادبی خوانندهمحور- یعنی یاوس، آیزر و روزنبلت- به تحلیل خوانش مخاطبان از متن کتاب دا توجه شده است. در این تحقیق از روش تحلیل محتوای حاشیهنویسی خوانندگان بر کتاب دا، روایت آنان از دا همچنین از روش گروه کانونی استفاده شده است. گروه خوانندگان این تحقیق پنج نفر بودند. یافتههای تحقیق نشان میدهد خوانندگانی که خوانشی همسو با نویسنده داشتند، کل روایت کتاب را قبول کردند و سعی در توجیه مشکلات روایت داشتند. آنان حجم بالای کتاب و بعضی جزئیات اغراقآمیز آن را قبول داشتند، اما سعی میکردند این اشکالات را رفع کنند یا جزئی نشان دهند. در مقابل، خوانندگان ناهمسو با نویسنده، سعی داشتند تا متن را به چالش بکشند، رئال بودن متن را زیر سؤال برند و آن را تفسیری غیرواقعی از جنگ و موضوعات پیرامون آن میدانستند.
