مدل ارزیابی حساسیت رانندگان نسبت به خطرات جاده ای
نویسندگان
1 استادیار، گروه ژئوتکنیک و حمل و نقل، دانشکده عمران، آب و محیط زیست، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
2 دانشجوی دکتری، گروه حمل و نقل، دانشکده عمران و محیط زیست، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
3 دانشجوی کارشناسی، مهندسی عمران-عمران، دانشکده عمران، آب و محیط زیست، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
doi
10.22119/jte.2021.100488چکیده
بسیاری از تصادفات در صورت واکنش به موقع راننده، قابل پبیشگیری بوده و یا در صورت وقوع، شدت آنها کم خواهد بود. یکی از گامهای اصلی قبل از انجام هر واکنش حساسیت رانندگان نسبت به خطر می باشد.. عوامل مختلفی بر حساسیت خطر راننده موثر هستند که بسیاری از آنها، از ویژگیهای خود راننده میباشند. در این تحقیق فرضیه اصلی این بود که ویژگیهای مختلف راننده شامل ویژگیهای دموگرافیک، ویژگیهای سبک زندگی و ویژگیهای شناختی بر حساسیت آنها نسبت به خطر تأثیر دارند. در این راستا شبیهساز رانندگی بکار گرفته شده و سناریوهای مختلف خطر در راه برونشهری توسعه داده شد. در نهایت برای تعیین رابطه حساسیت نسبت به خطر و ویژگیهای راننده یک مدل معادلات ساختاری جهت ارزیابی پیشنهاد شد. نتایج مدل نشان داد که موثرترین متغیرها تجربه رانندگی و روشنایی میباشد. علاوه بر آن حافظه و قاطعیت در تصمیم گیری راننده موجب ارتقای حساسیت او نسبت به خطرات میگردد. نتایج این تحقیق در توسعه آموزشها و ارزیابی های راننده و توسعه آزمون گواهینامه رانندکی کاربرد خواهد داشت و میتواند حساسیت رانندگان را نسبت به تصادفات با عابر پیاده، حیوانات و موانع ثابت بخصوص در مورد رانندگان جوان و کمتجربه افزایش دهد.
