بررسی حقیقت علم در وجودشناسیِ معرفتِ حکمت متعالیه و استنباط مدلولهای تربیتی آن
نویسندگان
1 نویسنده مسئول: دانشجوی مقطع دکتری گروه فلسفه تعلیموتربیت دانشگاه علامه طباطبایی(ره)
2 استاد فلسفه تعلیموتربیت اسلامی، دانشگاه علامه طباطبایی(ره)
3 دانشیار فلسفه تعلیموتربیت، دانشگاه تربیت مدرس
4 دانشیار فلسفه تعلیموتربیت، دانشگاه الزهرا
doi
چکیده
هدف پژوهش حاضر، بررسی چیستی حقیقتِ علم در وجودشناسیِ معرفتِ حکمت متعالیه و استنباط مدلولهای تربیتی آن بوده است. در بخش اول پژوهش که به تدوین نظاممند گزارههای هستیشناسی معرفت در حکمت متعالیه درخصوص حقیقت علم، اختصاص داشته است، از روش توصیفِ تحلیلی و در بخش دوم آن، با هدف استنباط مدلولهای تربیتی گزارههای مذکور، از روش استنتاجی (قیاس عملی) بهرهبرداری شده است. در بخش اول، چهار گزارۀ مبنایی از مباحث صدرالمتألهین در هستیشناسی معرفت درخصوص حقیقت علم، استخراج و بهصورت نظاممند ذیل سرفصلهای از سنخ وجودبودنِ علم، تعریفناپذیربودنِ علم و مجرّدبودنِ علم، تبویب و تدوین شده است. پسازآن، مدلولهای تربیتی گزارههای مذکور با رعایت ملاحظات روششناختی، بهتفکیک گزارههای مبنایی هر سرفصل، استنباط شده و دو هدف، هشت اصل تربیتی و دو روش تربیتی، ارائه شده است.