بازخوانی رسالۀ مواجهه با اندوه کندی بر اساس فلسفه به مثابۀ روش زندگی
نویسندگان
1 دانشآموختۀ دکترا، گروه فلسفه، دانشکدۀ حقوق، الهیات و علوم سیاسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم تحقیقات، تهران، ایران.
doi
10.22059/jitp.2024.376417.523502چکیده
کندی به عنوان نخستین فیلسوف مسلمان، طرحی فلسفی را مبتنی بر نگرش توحیدیاش از رسائلی که از او به جا ماندهاست، ارائه کردهاست. با وجود اینکه، نظام فلسفی او التقاطی است، اما چهارچوب دینی آن، تمایز جدی نظام وی را از متقدمان غیر مسلمانش نشان میدهد. این تمایز به وضوح در رسالۀ عملی وی یعنی مهارتهای رویارویی با اندوه مشخصتر میشود. به نظر میرسد که میتوان فلسفۀ کندی را به مثابۀ یک مدل از فلسفه به مثابۀ روش زندگی در نظر گرفت. در فلسفه به مثابۀ روش زندگی که معمار آن پییر آدو، فیلسوف فرانسوی است، فهم متمایزی از فلسفۀ باستان در اختیار ما قرارمیگیرد. میتوان چنین فهمی از فلسفه را در خوانش فلسفه در جهان اسلام نیز دنبالکرد. چنانچه با نگرش آدو نظام فلسفی کندی را مورد مطالعه قراردهیم، فهمی متفاوت از آنچه تاکنون پنداشته شدهاست حاصل میگردد. این پژوهش تلاش میکند تا با تأکید بر رسالۀ کندی، وجوهی از روش زندگی او که متاثر از نگرش توحیدی او است را مورد تحلیل قرار دهد. در ابتدا با بیان مختصری از فلسفه به مثابۀ روش زندگی و اندیشۀ رواقیون، غایت فلسفه ورزی نزد کندی را بازخوانی میکنیم. در پرتو نگرش آدو وجوه مشترکی از رسالۀ کندی با اندیشه رواقیون را تحلیل و سپس نشان خواهیم داد که رهیافت ما مبنی بر تفاوت بنیادین کندی در مواجهه با اندوه از رواقیون مبتنی بر روش زندگی او است.