مقایسهی بازداری شناختی در سه گروه از دانشآموزان با پیشرفت ریاضی بالا، متوسط و پایین
نویسندگان
1 کارشناس ارشد روانشناسی عمومی، دانشگاه بینالمللی امام خمینی(ره)، قزوین، ایران
2 دانشیار گروه روانشناسی، دانشگاه بینالمللی امام خمینی(ره)، قزوین، ایران
doi
10.22084/j.psychogy.2017.11960.1459چکیده
هدف: پژوهش حاضر با هدف مقایسهی بازداری شناختی در سه گروه از دانشآموزان با پیشرفت ریاضی بالا، متوسط و پایین انجام گرفت. روش: روش این پژوهش علی مقایسهای بود. جامعهی موردمطالعه، دانشآموزان پایهی پنجم ابتدایی شهر اراک در سال تحصیلی 94-1393 بودند که 33 دانشآموز با پیشرفت ریاضی بالا، 39 دانشآموز با پیشرفت ریاضی متوسط و 36 دانشآموز با پیشرفت ریاضی پایین با روش نمونهگیری در دسترس انتخاب شدند. برای جمعآوری دادهها از آزمون هوش ریون، مقیاس درجهبندی معلم کانرز، آزمون ریاضی محقق ساخته و آزمون استروپ عددی استفاده شد. برای تجزیهوتحلیل دادههای حاصل از پژوهش از روش تحلیل واریانس چندمتغیره (مانوا) و آزمون تعقیبی شفه استفاده شد. یافته ها: نتایج مانوا نشان داد که در بین عملکرد سه گروه در آزمون استروپ عددی تفاوت معناداری وجود دارد. نتایج آزمون تعقیبی شفه نیز نشان داد که در اثر استروپ عددی و اثر استروپ فیزیکی، نمرهی تداخل در دانشآموزان گروه با پیشرفت ریاضی متوسط بیشتر از نمرهی تداخل دانشآموزان گروه با پیشرفت ریاضی بالا است و نمرهی تداخل دانشآموزان گروه با پیشرفت ریاضی پایین نسبت به دو گروه دیگر بیشتر است. نتیجهگیری: با توجه به یافتهها میتوان نتیجه گرفت دانشآموزان با پیشرفت ریاضی پایین، ضعیفترین عملکرد را در بازداری شناختی دارند.