بررسی و تبیین اصول روش اندیشۀ فلسفی ملاصدرا
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد فلسفۀ اسلامی دانشگاه علامه طباطبایی
2 استادیار گروه فلسفۀ دانشگاه علامه طباطبایی
doi
10.22059/jpht.2015.57437چکیده
در زمینۀ روش فلسفۀ صدرالمتألهین تاکنون نظریات مختلفی از سوی صدراپژوهان بیان شده که هر یک یا ناظر به بخشی از روش فلسفی صدراست یا آنکه بهکلی مسیری را طی کرده که با روش صدرا و تقریرات شارحان حکمت متعالیه، متفاوت و حتی گاهی مخالف است. در این نوشتار با تحلیل نگرش صدرا به منابع معرفتی مختلف و بررسی ابعاد مختلف مواجهۀ صدرا با مسائل فلسفی، چهار اصل روششناختی وی یعنی تلفیق هدفمند سه منبع معرفتی عرفان، قرآن و برهان در یک ایستار، استفاده از منابع معرفتی فوق در مقام گردآوری و داوری، استفادۀ روشمند و کثرتگرایانه از آرای اندیشمندان سلف و استفادۀ نظاممند از سه مبنای نظر قوم، وحدت تشکیکی وجود و وحدت شخصی وجود، تدقیق و بررسی شده است.