بررسی اثر بخشی ترکیبات زیست فعال گیاه نارنج بر خارش اورمیک با استفاده از محاسبات داکینگ مولکولی

نویسندگان

1 بخش شیمی، دانشگاه پیام نور، کدپستی 3697- 19395، تهران، ایران

2 بخش شیمی، دانشگاه پیام نور، کدپستی 3697- 19395، تهران، ایران

3 بخش شیمی، دانشگاه پیام نور، کدپستی 3697- 19395، تهران، ایران

4 بخش شیمی، دانشگاه پیام نور، کدپستی 3697- 19395، تهران، ایران

doi
10.22036/cr.2022.345196.1190
چکیده

خارش اورمیک یک علامت شایع در بیماران مبتلا به بیماری مزمن کلیه است که حدود یک سوم بیماران دیالیزی را تحت تاثیر قرار داده و کیفیت زندگی آنها را تا حد زیادی کاهش می دهد. استفاده از داروهای مشتق شده از گیاهان طبیعی می تواند راهی جایگزین برای محدود کردن و درمان خارش اورمیک در بیماران کلیوی باشد. این تحقیق برای ارزیابی پتانسیل ضد خارش برخی از ترکیبات زیست فعال نارنج انجام شده است. فرایند شبیه‌سازی داکینگ مولکولی برای برهمکنش 9 ترکیب طبیعی نارنج با محل‌های اتصال فعال موجود در چهار گیرنده پروتئینی مرتبط با مکانیسم خارش انجام شد. نتایج نشان داد که ترکیبات منتخب نارنج، گیرنده های کاپا-اپیوئیدی 4DJH، 6VI4، 6B73 و گیرنده جفت شده با پروتئین-G،5ZTY ، را به خوبی مهار می‌کنند و اثر بازدارندگی قویتری در مقایسه با داروی ضد خارش Gabapentin دارند. با توجه به امتیازات اتصال (DS) که در محدوده ۸/۷۲- تا ۴/۸۸- قرار می گیرند و همچنین مقادیر ثابت های بازدارندگی (Ki)، رویهمرفته بهترین فعالیتهای ضد خارش متعلق است به لیگاندهایNobiletin ، Caryophyllene، Naringenin و Tangeretin. نتایج اتصال نشان داد که می توان ترکیبات طبیعی نارنج را به عنوان منبع ارزشمندی برای مهار خارش اورمیک در نظر گرفت.