اثر تاریخهای کاشت پاییزه و تنش رطوبتی انتهای فصل بر عملکرد و اجزای عملکرد عدس (Lens culinaris Medik.) در شرایط اقلیمی سراوان
نویسندگان
1 استادیار مرکز ملی تحقیقات شوری، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، یزد، ایران،
2 عضو هیات علمی مجتمع آموزش عالی سراوان
3 استادیار دانشکده کشاورزی، دانشگاه جیرفت، ایران
doi
10.22059/ijfcs.2019.260512.654490چکیده
بهمنظور بررسی اثر تاریخ کاشت های پاییزه و تنش رطوبتی انتهای فصل بر عملکرد و اجزای عملکرد عدس، آزمایشی بهصورت فاکتوریل و در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی با چهار تکرار، در مزرعه دانشکده کشاورزی مجتمع آموزش عالی سراوان، در سال زراعی 95-94 اجرا شد. فاکتورها شامل تاریخهای کاشت 15 و 30 آبان و 15 آذر و تیمارهای تنش خشکی در سه سطح شاهد (آبیاری کامل)، تنش خشکی در مرحله گلدهی و تنش خشکی در مرحله غلافدهی بودند. ژنوتیپ مورد استفاده، توده محلی سیستان بود. نتایج آزمایش نشان داد که سطوح مختلف تاریخ کاشت و تنش خشکی، تأثیر معنیداری بر تعداد دانه و تعداد غلاف در بوته، وزن صد دانه، عملکرد دانه، عملکرد زیستتوده و شاخص برداشت داشتند. اثر متقابل تاریخ کاشت و تنش خشکی در تمامی صفات مورد مطالعه معنیدار بود. تیمار آبیاری کامل و تاریخ کاشت 15 آبان، باعث افزایش کلیه صفات شد. همچنین تنش خشکی در مرحله گلدهی به همراه تأخیر در کاشت، باعث کاهش معنیدار صفات مورد مطالعه شد. به علت برخورد با دماهای بالا، از تاریخ کاشت 15 آذر، هیچ عملکردی بهدست نیامد. بیشترین همبستگی عملکرد دانه با شاخص برداشت (**89/0r=) و عملکرد زیستتوده (**75/0r=) و تعداد غلاف در بوته (**76/0r=) مشاهده شد. نتایج این مطالعه نشان داد که استفاده از تاریخ کاشت زودتر (15 آبان) و جلوگیری از تنش خشکی در مراحل بحرانی گلدهی و غلافدهی، عامل مهمی در افزایش عملکرد عدس در شرایط آب و هوایی سراوان میباشد.