تبیین مدل حس تعلق مکانی بر رفتار محیط‌زیست‌گرایانه‌ گردشگران شهرستان دزفول

نویسندگان

1 دانشیار، گروه جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران

2 دانشیار، گروه جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران.

3 دانشجوی کارشناسی ارشد جغرافیا و برنامه ریزی روستایی، گروه جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگا ه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران

doi
10.30473/ee.2025.73708.2817
چکیده

تعلق مکانی فرصت رشد محیط‌زیست و توسعه فضای گردشگری است؛ زیرا زمینه صیانت از محیط‌زیست را فراهم کرده و رفتار گردشگران را در مسیری هدفمند هدایت می‌نماید. به‌همین­منظور، هدف از انجام این پژوهش، تبیین مدل حس تعلق مکانی در رفتار محیط‌زیست‌گرایانه گردشگران شهرستان دزفول است. پژوهش حاضر به لحاظ هدف، کاربردی و ازنظر روش و ماهیت، توصیفی – تحلیلی است. جامعه آماری پژوهش حاضر را گردشگران شهرستان دزفول در سال 1402 تشکیل می‌دهند که تعداد آن­ها برابر با 000/550/2 نفر برآورد گردیده است. حجم نمونه با استفاده از فرمول کوکران، 384 نفر مشخص گردید که با استفاده از روش نمونه‌گیری تصادفی ساده انتخاب شدند. برای گردآوری داده‌ها از پرسشنامه استفاده شد و برای تحلیل داده­ها از رویکرد مدل­سازی معادله ساختاری واریانس محور با کمک نرم‌افزارهای SPSS و Smart-PLS استفاده گردید. نتایج پژوهش نشان داد که حس تعلق مکانی با ضریب مسیر 667/0 بر رفتار محیط­زیست­گرایانه گردشگران شهرستان دزفول تأثیر دارد؛ همچنین وضعیت تمامی شاخص­های پژوهش بالاتر از سطح متوسط و مطلوب است. درنهایت می­توان نتیجه گرفت که مؤلفه‌های تعلق به مکان، هویت مکانی، وابستگی مکانی و دل‌بستگی احساسی به ترتیب اولویت بر رفتار محیط‌زیست‌گرایانه گردشگران شهرستان دزفول تأثیرگذارند.