مطالعه جابهجایی قائم حاصل از زمینلرزه 17/8/98 ترکمانچای با استفاده از روش InSAR
نویسندگان
1 استادیار، گروه جغرافیا، دانشکده اقتصاد، مدیریت و علوم اجتماعی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران
2 دانشجوی دکتری، گروه جغرافیای طبیعی، دانشکده جغرافیا، دانشگاه تهران، تهران، ایران
3 دانشآموخته کارشناسی ارشد، گروه جغرافیای طبیعی، دانشکده جغرافیا، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران
4 دانشجوی دکتری، گروه جغرافیای طبیعی، دانشکده علوم زمین، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
doi
10.22059/jesphys.2020.295046.1007182چکیده
زلزله بهعنوان یکی انواع مخاطرات محیطی محسوب میشود که با آثار محسوس و نامحسوسی همراه است. یکی از آثار نامحسوس زلزلهها، جابهجایی قائم زمین است که با توجه به تأثیراتی که بر شهرها و لندفرمهای منطقه دارد، ارزیابی آنها میتواند بسیار حائز اهمیت باشد. با توجه به اهمیت موضوع، در این تحقیق به ارزیابی میزان جابهجایی قائم زمین ناشی از زلزله 17 آبان 1398 ترکمانچای به روش تداخلسنجی راداری پرداخته شده است. در این تحقیق از ۲ تصویر ماهواره سنتینل ۱ مربوط به یک دورة زمانی ۱۲روزه قبل و بعد از زلزله (۲۸/۱۰/۲۰۱۹ و ۰۹/۱۱/۲۰۱۹) و همچنین روش تداخلسنجی راداری استفاده شده است. نرمافزارهای مورداستفاده در تحقیق نیز شامل SNAP (انجام پیشپردازشهای لازم و تهیه نقشه میزان جابهجایی)، Snaphu (باز کردن فازها) و ARCGIS (تهیه نقشههای خروجی) میباشد. نتایج تحقیق بیانگر این است که تحتتأثیر زلزله ترکمانچای، محدوده مطالعاتی با ۱۳+ و ۹۶- میلیمتر جابهجایی همراه بوده است. نتیجة ارزیابی جابهجایی در نقاط شهری محدودة مطالعاتی بیانگر این است که شهر سراب با ۴۱، ترکمانچای با ۳۰، میانه با ۳، هشترود با ۲۸، ترک با ۱۸، آقکند با ۱۴ و نیر با ۳۲ میلیمتر فرونشست همراه بودهاند. همچنین نتایج ارزیابی جابهجایی در واحدهای ژئومورفولوژی نیز بیانگر این است که جابهجایی قائم صورتگرفته در دشتهای منطقه میتواند در نوسان آبهای زیرزمینی و جابهجایی صورتگرفته در دامنهها، میتواند در تشدید حرکات دامنهای در سالهای آتی مؤثر باشند.
