بهبود رفتار غیرخطی مهاربندهای همگرا تک قطری با استفاده از یک میراگر جدیدکمانی شکل
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری سازه، گروه مهندسی عمران، واحد زنجان، دانشگاه آزاد اسلامی، زنجان، ایران
2 استادیار، گروه مهندسى عمران، واحدزنجان، دانشگاه آزاد اسلامى، زنجان، ایران
3 استادیار، گروه مهندسى عمران، واحد دره شهر، دانشگاه آزاد اسلامى، دره شهر، ایران
doi
10.22065/jsce.2021.269901.2347چکیده
اﺳﺘﻔﺎده از ﻣﻴﺮاﮔﺮﻫﺎ به عنوان جاذب انرژی باعث بهبود رفتار لرزه ای سازه ها دربرابر بارهای لرزه ای می شوند. از ﺟﻤﻠﻪ ﻣﺆﺛﺮﺗﺮﻳﻦ جاذب های اﻧﺮژى، ﻣﻴﺮاﮔﺮﻫﺎى ﻓﻠﺰى ﺟﺎرىﺷﻮﻧﺪه ﻣﻰﺑﺎﺷﻨﺪ. علی رغم عملکرد مطلوب این میراگرها در برابر بارهای لرزه ای، هزینه های اضافی را به سازه تحمیل می کنند. لذا در این مقاله یک میراگر جدید معرفی شده است که علاوه بر بهبود رفتار لرزه ای، هزینه ناچیزی به سازه تحمیل می کند. برای بررسی عملکرد چرخهای میراگر پیشنهادی، 15 نمونه عددی در نرمافزار آباکوس شبیه سازی شد. مطالعه رفتار چرخهای شامل بررسی تاثیر هندسه میراگر بر رفتار کلی سیستم و همچنین تاثیر هندسه مهاربند بر رفتار میراگر است. بدین منظور، میراگر با ضخامتهای 12، 21 و 30 میلیمتر، و همچنین طول هایmm 400،mm 500 وmm 600، وضریب لاغری 59و62و65 در نظر گرفته شده است. با تغییر پارامتر طول میراگر ازmm 600 بهmm 500 وmm 400، هر یک از پارامترهای سختی، مقاومت نهایی و انرژی در حالتی که میراگر عملکرد فیوزی داشته است، حداکثر به میزان 144، 46 و 149 درصد افزایش داشتهاند.همچنین با تغییر پارامتر ضخامت میراگر ازmm 12 بهmm 21 وmm 30، هر یک از پارامترهای سختی، مقاومت نهایی و انرژی در حالتی که میراگر عملکرد فیوزی داشته است، حداکثر به میزان 147، 52 و 160 درصد افزایش داشتهاند. با تغییر پارامتر ضریب لاغری مهاربند از 59 به 62 و 65 ، هر یک از پارامترهای سختی، مقاومت نهایی و انرژی در حالتی که میراگر عملکرد فیوزی داشته است، حداکثر به میزان 5، 7 و 9 درصد افزایش داشتهاند.