سنجش گردشگری پایدار با استفاده از شاخص ترکیبی پایداری و مدل برنامهریزی ریاضی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری اقتصاد کشاورزی دانشگاه شهید باهنر کرمان
2 استاد اقتصاد بینالملل دانشگاه شهید باهنر کرمان
3 دانشیار اقتصاد کشاورزی دانشگاه شهید باهنر کرمان
4 استاد اقتصاد کشاورزی دانشگاه شهید باهنر کرمان
doi
چکیده
با وجود نقش مهم صنعت گردشگری در رشد اقتصادی، افزایش گردشگران در برخی مناطق گردشگری میتواند موجب آسیبپذیری و نابودی منابع طبیعی و اکوسیستم شود، بنابراین لازم است تعاملی قوی بین ابعاد گردشگری و اثرات آن بر محیط زیست برقرار شود. هدف این مطالعه اندازهگیری پایداری گردشگری از طریق شاخصهای گردشگری پایدار در سه بعد اقتصادی، اجتماعی و زیستمحیطی است. برای دستیابی به این هدف، یک شاخص ترکیبی پایداری، روش دلفی و نظرسنجی خبرگان مورد استفاده قرار گرفته و با استفاده از مدل برنامریزی ریاضی، سطح کلی پایداری گردشگری به صورت عملی در شهرستانهای منتخب استان کرمان در سال 1394 (کرمان، بم، جیرفت، رفسنجان، سیرجان و زرند) تعیین گردیده است. همچنین شهرستانهای مورد مطالعه از نظر پایداری نیز رتبهبندی شدهاند. نتایج مطالعه نشان میدهد که هیچ یک از شهرستانهای مذکور از سطح پایداری مناسبی برخوردار نبوده و ابعاد اقتصادی و زیست محیطی گردشگری نسبت به بعد اجتماعی در وضعیت نامناسبتری قرار دارند.
