مبانی تربیت اخلاقی در نظریه انسان شناسی شهید مطهری(ره)

نویسندگان

1 گروه فلسفه تعلیم و تربیت اسلامی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران

2 گروه فلسفه تعلیم و تربیت، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران

3 گروه فلسفه تعلیم و تربیت، دانشگاه شاهد، تهران، ایران

doi
چکیده

هدف پژوهش حاضر، استخراج مبانی تربیت اخلاقی از نظریه انسان­شناسی شهید مطهری(ره) است. روش پژوهش تحلیلی ـ استنباطی بوده و به‌منظور گردآوری داده‌های لازم جهت نیل به اهداف پژوهش، منابع موجود و مرتبط با استفاده از برگه‌های فیش‌برداری از منابع، جمع‌آوری و با شیوه‌ تحلیل محتوای کیفی مورد تجزیه‌وتحلیل قرار گرفته است. نتایج پژوهش بیانگر آن است که تربیت اخلاقی مبتنی‌بر ایمان و تفکرات دینی بوده و به مفهوم زمینه­سازی پرورش روح انسان، خصلت­ها، سجایا و ملکات و همچنین تقویت اراده می­باشد که درپی توسعه درونی متربی است و مواردی مانند "شرافت و کرامت ذاتی انسان به علت انتساب روح آدمی به خدا، نهفته‌شدن ارزش‌های انسانی به‌صورت استعداد فطری، فطری‌بودن گرایش انسان به اخلاق، دینی‌بودن گرایش اخلاقی انسان، تعارض­مندی بین گرایش­های مادی و معنوی انسان، درونی‌بودن ریشه تنازعات انسانی، فطری‌بودن خودآگاهی، زمینه‌سازبودن خودآگاهی برای خودشناسی، خودسازی اخلاقی ازطریق اراده، لازم‌بودن آزادی معنوی برای نیل به کمالات اخلاقی در ابعاد فردی و اجتماعی، اثرپذیری، اکتسابی‌بودن کمال و وابسته‌بودن رشد کمال به رشد متعادل ارزش­های انسانی" ازجمله مبانی تربیت اخلاقی در نظریه انسان­شناسی شهید مطهری(ره) هستند.