مدیریت دانش در سازمان پروژه محور و تأثیر آن بر کاهش تأخیرات پروژه‌های راهسازی خراسان جنوبی

نویسندگان

1 دانشیار گروه عمران ، دانشکده مهندسی ، دانشگاه بیرجند ، بیرجند ، ایران

2 استادیار گروه مهندسی نقشه برداری، دانشگاه زابل، زابل، ایران

3 گروه مهندسی عمران، دانشکده مهندسی، دانشگاه بیرجند، بیرجند، ایران

4 گروه مهندسی عمران، دانشگاه غیرانتفاعی هرمزان، بیرجند، ایران

doi
10.22065/jsce.2021.213337.2032
چکیده

با توجه به اهمیت روزافزون مدیریت زمان، هزینه و منابع مصرفی، سازمان‌ها را بر این می‌دارد که پایگاه دانشی متشکل از تمامی دانش-های فراگرفته شده در طول یک پروژه تشکیل شود و با قراردادن آن در کنار دانش‌های قبلی بتوان بازده کار را بالا ببرند. هدف از این تحقیق بررسی اثر مدیریت دانش بر تأخیرات و موفقیت پروژه‌های راهسازی در سازمان پروژه محور می‌باشد. تحقیق حاضر پس از تبیین مفهوم مدیریت دانش و شناسایی عوامل تاخیر در پروژه‌های راهسازی، از طریق روش مطالعاتی پرسشنامه ای به بررسی مولفه‌های مدیریت دانش و میزان تاثیر هرکدام از آن‌ها برکاهش تاخیر زمان پروژه‌ها راهسازی پرداخته و در نهایت ارتباط هر یک از زیر معیارهای عوامل تاخیر و میزان تأثیرپذیری آن از مدیریت دانش بررسی گردید. بدین منظور یک جامعه آماری متشکل از کارفرمایان، مشاوران و پیمانکاران فعال در بخش راهسازی استان خراسان جنوبی در نظر گرفته شد و برای تحلیل‌های استنباطی از آزمون‌های پارامتریک استفاده گردید. یافته‌ها نشان می‌دهد که بین مدیریت دانش و کاهش تأخیر زمان انجام پروژه‌ها رابطه معنی‌دار دوطرفه مثبتی وجود دارد این بدان معنی است که هر چه بیشتر مدیریت دانش در پروژه‌های راهسازی بکار گرفته شود کاهش تأخیر بیشتری در پروژه‌ها شاهد خواهیم بود. از بین مولفه‌های دانش، خلق دانش بیشترین تأثیر (42/17%) را بر کاهش تاخیرات داشته و بر اساس نتایج محاسبه‌شده می‌توان گفت که حدود 8/96 درصد تغییرات تأخیر در پروژه‌ها توسط مدیریت دانش قابل‌کنترل است. همچنین و با توجه به آمار توصیفی به‌دست‌آمده در حالت کلی می‌توان گفت مهم‌ترین عامل تأثیرگذار بر تأخیرات، پیمانکاران به میزان 35/21% و پس ‌از آن کارفرمایان به میزان 76/20% هستند.