چالشها و فرصتهای اقلیمیسازی حکمروایی در گفتمان دولتهای جمهوری اسلامی ایران
نویسندگان
1 گروه جغرافیا، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه شهید چمران اهواز
2 دانش آموخته دکتری دانشگاه لرستان, لرستان، ایران
doi
چکیده
توسعه ناپایدار و عدم توازن بین عرضه و تقاضای آب و تشدید آن در شرایط تغییر اقلیم از جمله مسائل مهم در مدیریت منابع آب کشور محسوب میشود. در این راستا لزوم توجه به تدوین برنامهای سازگار با تغییر اقلیم در بخش آب و کشاورزی با توجه به ابعاد مختلف زیستمحیطی، اجتماعی و اقتصادی امری گریزناپذیر بهنظر میرسد. با توجه به طیف گسترده آثار بالقوه تغییر اقلیم و در عین حال عدمقطعیت ذاتی آنها، باید برنامه سازگاری بهشکلی تدوین شود که حداکثر انعطافپذیری و آثار جانبی را داشته باشد. بدین جهت مسأله اقلیمیسازی حکمروایی میبایست در بسیاری از برنامهها و اسناد بالادستی کشور و در متن گفتمان دولتهای مختلف جمهوری اسلامی ایران صرفنظر از جهتگیریهای سیاسی آنها قرار بگیرد زیرا ماهیت اثرگذاری و آثار جانبی اقلیمیسازی حکمروایی از منظر مسائل اجتماعی و زیستمحیطی تاکنون از سوی دولتهای مختلف با کمتوجهی روبرو شده و امروزه توجه به این امر ضروری به نظر میرسد. بر همین اساس پژوهش حاضر با روشی توصیفی ـ تحلیلی به بررسی فرصتها و چالشهای اقلیمی-سازی حکمروایی در گفتمان دولتهای مختلف جمهوری اسلامی ایران میپردازد. بر اساس یافتههای پژوهش، در بخش چالشهای اقلیمیسازی حکمروایی در جمهوری اسلامی ایران، مشخص شد که چالشهای اقتصادی بالاترین رتبه را به خود اختصاص داده است. در مرتبه بعد چالشهای سیاسی ـ امنیتی قرار داد که با امتیاز 812/0 در مرتبه دوم جای گرفته است. رتبه سوم چالشها به چالشهای حوزه زیستمحیطی با امتیاز 730/0 اختصاص دارد و پایینترین رتبه نیز به چالشهای اجتماعی با امتیاز 415/0 تعلق گرفته است.