تبیین عقلانیت وحدت گرا امام خمینی (رحمه لله علیه) در روابط بین الملل کشورهای مسلمان
نویسندگان
1 گروه حقوق، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه آیتا... بروجردی، بروجرد، ایران.
2 گروه آموزشی علوم انسانی ، دانشکده علوم اجتماعی و فرهنگی ، دانشگاه امام حسین (ع)
doi
چکیده
مسئله وحدت در جهان اسلام از مهمترین دغدغههای حاکمان سیاسی مسلمان از ابتدای تاریخ اسلام بودهاست که در طول تاریخ، بهخاطر رهیافت جنگطلب و ستیزهجوی برخی رهبران به بیراهه رفته و در عمل زمینهی روابط متشنج بینالمللی در جهان اسلام را رقم زده است. امامخمینی(رحمهاللهعلیه) بهعنوان یکی از مهمترین و تأثیرگذارترین رهبران مردمی جهان اسلام برای اولینبار از تعبیر زیبای ید واحده برای وحدت مسلمانان استفاده کرد. سؤال اصلی پژوهش حاضر این است که وحدت جهان اسلام مبتنی بر عقلانیت، در اندیشه امام-خمینی(رحمهاللهعلیه) بر چه مبنایی تحققیافته است؟ جمعآوری دادهها از طریق بررسی کتابها و مقالات متعدد با موضوع وحدت بوده و با روش کیفی و رویکرد توصیفی-تحلیلی در سیره عملی امامخمینی(رحمهاللهعلیه) مبانی وحدت در دیدگاه ایشان را مشخص میکند. بر این اساس مهمترین یافتهها و مؤلفههای مستخرج از اندیشه امامخمینی(رحمهاللهعلیه) مبارزه با ظلم و نفی استکبار بدون تعصب به قومیت و ملیت است و اثبات میشود در دیدگاه عقلانی امامخمینی-(رحمهاللهعلیه) مبنای وحدت، صرف مسلمان بودن کشورها نیست بلکه داشتن روابط سیاسی همسو در نفی استعمار و دفاع ازمظلوم است. ازطرفی ضرورت بازخوانی و باز اندیشی وضعیت موجود ایران در روابط بینالملل دولتها حائز اهمیت است چرا که عقلانیت انقلاب اسلامی با عقلانیتهایی رقابت میکند که از تراث چند ساله غرب بهره میبرند. الگو پذیری در وحدت از مبانی اندیشه غربی بجز دامن زدن به اختلافات و ایجاد تفرقه ثمرهای نخواهد داشت