بررسی سختی و مقاومت تیر عمیق بتن مسلح دارای خوردگی تحت بار استاتیک

نویسندگان

1 دانشگاه فردوسی مشهد

2 استاد گروه مهندسی عمران، دانشگاه فردوسی مشهد

doi
10.22065/jsce.2021.277354.2383
چکیده

اعضاء بتن مسلح ساختار اصلی یک سازه را تشکیل می‌دهند. خطر خوردگی میلگرد به عنوان یک عامل تأثیرگذار در تعیین عمر این سازه‌ها به شمار می‌رود بنابراین شناخت و بررسی عوامل مخرب آن از اهمیت زیادی برخوردار است به ویژه خوردگی میلگردهای طولی؛ زیرا ضعف بتن در کشش، احتمال ایجاد ترک خوردگی بتن کششی و شکل‌گیری بستری برای شروع فرآیند خوردگی را در میلگردهای طولی افزایش می‌دهد. آغاز فرآیند خوردگی منجر به کاهش سطح مقطع میلگرد و افزایش فرآورده‌های خوردگی می‌شود؛ این افزایش حجم ناشی از فرآورده‌ها، باعث اعمال تنشی به اطراف میلگردها می‌شود که در نهایت ایجاد ترک در بتن، کاهش چسبندگی بین بتن و میلگرد، لایه لایه شدن سطح بتن و کاهش مقاومت فشاری بتن را به همراه دارد. با توجه به اینکه اثرات نامطلوب پدیده‌ی خوردگی میلگرد، کمتر در تیرهای عمیق بتن مسلح مورد مطالعه قرار گرفته است، در این پژوهش اثر خوردگی میلگردهای طولی با اعمال عناصری همچون: کاهش سطح مقطع، کاهش مقاومت تسلیم میلگرد، کاهش مقاومت فشاری بتن، کاهش چسبندگی و پیوستگی بین بتن و میلگرد در نرم‌افزار اجزاء محدود ABAQUS، بر سختی و مقاومت تیرهای عمیق بتن مسلح مورد بررسی قرار گرفته است. نتایج حاکی از آن است که با روند افزایشی درصد خوردگی میلگردهای طولی، مقاومت و سختی تیرهای عمیق، به مقدار قابل توجهی کاهش می‌یابد طوری که در هنگام رسیدن میلگردهای طولی به خوردگی 50%، 38/51 درصد از مقاومت خود را از دست می‌دهد و کاهش 57/43 درصدی سختی را به همراه دارد. رفتار تیر نیز در اثر اعمال خوردگی، از برشی به خمشی تغییر یافته است و نمودار تنش – کرنش، کاهش تنش و کرنش را با افزایش درصد خوردگی نشان می‌دهد.