بررسی دلایل اصلی کاهش دید افقی شهر زنجان براساس دادههای ایستگاههای هواشناسی و سنجش از دور زمینپایه شیدسنجی
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه فیزیک، دانشکده علوم، دانشگاه زنجان، زنجان، ایران
2 استادیار، گروه فیزیک، دانشکده علوم، دانشگاه زنجان، زنجان، ایران
3 استادیار، گروه فیزیک، دانشکده علوم، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران
doi
10.22059/jesphys.2020.291264.1007173چکیده
دادههای روزانه دید افقی، دما و وضعیت جوی برای تمامی 10359 روز داده ثبت شده ایستگاه هواشناسی شهر زنجان بین سالهای 1973 تا 2017 بههمراه دادههای نمای آنگستروم و عمق اپتیکی هواویزها برای 1269 روز داده ایستگاه شیدسنجی زنجان بین سالهای 2010 تا 2017 مورد تحلیل قرار گرفت. نتایج بررسیها نشان داد که دید افقی در ماههای سردتر سال کاهش پیدا میکند که دلیل آن به شرایط جوی بارانی، مه و برفی نسبت داده شد. ارتباط معناداری بین افزایش غلظت غبار بهعنوان هواویز غالب جوی شهر زنجان با کاهش دید افقی دیده نشد. در بازه آماری مورد بررسی تعداد 76 روز غباری ثبت شد که متوسط دید افقی آنها (9 کیلومتر) تنها دو کیلومتر از متوسط دید افقی تمامی روزها (11 کیلومتر) کمتر بود. در پایان بهاین نتیجه رسیدیم که هواویزهای جوی زنجان از چشمههای غباری خارجی منشأ میگیرند و بیشتر آنها بدون نشست قابلملاحظه در نزدیکی سطح و در ارتفاعات بالای جوی بهجاهای دیگر منتقل میشوند و درنتیجه نمیتوانند عامل اصلی کاهش دید افقی باشند.