تهدید فرهنگی جمهوری اسلامی ایران در فرایند رژیم های بین الملل مطالعه موردی سند 2030
نویسندگان
1 تهران اتوبان بابایی دانشگاه جامع امام حسین علیه السلام
doi
چکیده
سند 2030، در تلاش است ظرفیتهای کشورهای مختلف را جهت توسعه همه جانبه به کار گیرد. در ماهیت این سند چالشهای وجود داشته و به نظر میرسد بر خلاف ادعاهای اولیه، این سند در چارچوب توصیههای خویش، به تحمیل ارزشهایی به منظور جهانیسازی ملتها میپردازد. این پژوهش در صدد است ماهیت سند 2030 را مورد بررسی قرار داده و به سوال «تهدید فرهنگی جمهوری اسلامی ایران در فرایند رژیمهای بینالملل در ذیل سند 2030 چیست؟» پاسخ دهد. رویکرد این پژوهش کیفی بوده و به کمک مطالعات کتابخانهای تلاش دارد جامعه آماری مقالات، کتابها و گفتوگوهای حیطه موضوع سند 2030 را مورد بررسی قرار دهد و از طریق تحلیل محتوای کیفی، ماهیت سند 2030 را به صورت نظاممند تبیین نماید. یافتههای تحقیق نشان میدهد سند 2030، با گذراندن مراحل «تدوین شاخصهای اختیاری»، «شکل دادن هنجارها»، «تشکیل نهادهای اختیاری»، «تدوین قواعد و اصول الزام آور قانونی» و در نهایت «تشکیل رژیم بین الملل» با بهرهگیری از سه محرک قدرت، دانش و منافع و با فعال کردن بازیگران دولتی و غیر دولتی، حاکمیت فرهنگی کشورها خصوصاً جمهوری اسلامی ایران را به ویژه در حیطه آموزش محدود کند و به بهانه هدف چهارم سند توسعه پایدار، به عنوان مهمترین هدف با عنوان «به سوی آموزش و یادگیری مادام العمر با کیفیت، برابر و فراگیر» به کمک چهار شیوه «آموزش مستقیم»، «آموزشهای غیر مستقیم»، «تاثیر بر سازمانها و نهادهای داخلی و بومی» و «جریانسازیهای اجتماعی»، بر سیاستگذاریهای فرهنگی دخالت نماید.