بررسیهای آزمایشگاهی اثر بازدارنده خوردگی مشتقی از خانواده دیهیدروپیریدینها در محیطهای اسیدی
نویسندگان
1 دانشکده علوم پایه، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
2 دانشگاه آزاد اسلامی واحد لامرد، لامرد، ایران
doi
10.22036/cr.2022.291726.1147چکیده
در این تحقیق یک ترکیب آلی جدید از خانواده بیپیریدینها با استخلاف آمینواسید(گروهعاملی گلیسین)و با نام مخفف DHPN سنتز گردید و ویزگیهای این لیگاند با اسپکتروسکوپی1H-NMR وFT-IR تایید شد. این لیگاند اولین بار بعنوان بازدارنده خوردگی لولههای کربن استیل با نام تجاری(A105) در محیطهای اسیدی (اسیدسولفوریک و اسیدکلریدریک با غلظت های 0.1 , 0.5 M) با روش پلاریزاسیون پتانسیومتری مورد آزمایش قرارگرفت. این بازدارنده در غلظت های مختلف تهیه و تاثیر غلظت بازدارنده در دامنه غلظتی1.86-17.16 mg L-1 بررسی شد. نتایج نشان میدهد که راندمان بازدارندگی باافزایش غلظت بازدارنده افزاایش یافته و در غلظت 5.15 mg L-1 راندمان خوردگی به بیشترین مقدار و به 78% میرسد. منحنیهای پلاریزاسیون نشان میدهند که این نوع بازدارنده از نوع مختلط بوده و بازدارندگی آندی آن بیشتر است. جذب سطحی مولکولهای بازدارنده بر روی سطح کربن استیل از ایزوترم لانگمویر تبعیت میکند. افزایش بازدارنده DHPN خوردگی را کنترل می کند اما بر روی مکانیسم خوردگی تاثیر نمی گذارد.