فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هر دولتی برای بقای خود علاوه بر اعمال زور و قدرت به اقتدار نیز نیازمند است. مشروعیت، ضامن اقتدار دولت است و حق امرونهی را برای حاکمان و لزوم اطاعت از آنها را مشروع می‌سازد. تکیه صرف بر قدرت نظامی، بدون داشتن پشتوانه‌ای از مشروعیت، در درازمدت ممکن نیست. نظام‌های سیاسی حاکم بر ایران نیز بر پشتوانه‌ای از مشروعیت تکیه داشته‌اند و برای مشروع و موجه کردن حکومت و فرمانروایی خود به دلایلی تمسک جسته‌اند. این مقاله به دنبال واکاوی تحولات مشروعیت، یافتن نقاط عطف آن و شباهت‌ها و تفاوت‌های تلقی از مشروعیت در دولت‌های ایران از امپراطوری هخامنشی تا انقلاب اسلامی است؛ بنابراین با مراجعه به اسناد تاریخی و با روش تحلیل مضمون کیفی، اصلی‌ترین تحولات مشروعیت نظام سیاسی و فراز و نشیب آن در ایران از دوره باستان تاکنون بیان خواهد شد. در پایان روشن می‌شود دولت‌های حاکم بر ایران از دوران باستان تا انقلاب اسلامی ـ‌به جز سلسله پهلوی‌ـ بر نظریه الهی مشروعیت تکیه داشته‌اند و علی‌رغم همه تفاوت‌هایی که دارند ازاین‌جهت مشترک هستند