تخمین عمق کوری با استفاده از آنالیز طیفی داده‌های مغناطیسی هوابرد جهت پتانسیل‌یابی منابع زمین‌گرمایی؛ مطالعه موردی: شرق استان کرمان

نویسندگان

1 دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه مهندسی معدن، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایران

2 استاد، گروه مهندسی معدن، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایران

3 استادیار، گروه مهندسی معدن، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایران

4 دانشیار، گروه مهندسی معدن، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایران

doi
10.22059/jesphys.2020.284503.1007134
چکیده

در این مطالعه از آنالیز طیفی داده­های مغناطیسی هوابرد در محدوده­ای در شرق استان کرمان جهت شناسایی مناطق دارای شار زمین‌گرمایی استفاده شد. ابتدا تصحیح مربوط به میدان مغناطیسی مرجع با مدل IGRF انجام و سپس فیلتر برگردان به قطب بر روی داده­ها اعمال شد. سپس به­منظور حذف اثرات ناشی از توپوگرافی، خصوصیات زمین­شناسی و میدان­های مغناطیسی هسته، از فیلتر میان­گذر استفاده شد. پس از بلوک­بندی محدوده و انتقال داده­ها به فاز فوریه، طیف توان هر بلوک محاسبه شد. عمق بالایی ( ) و عمق مرکزی ( ) هر بلوک از منحنی­های لگاریتمی طیف توان به­دست آمدند. عمق کف منابع مغناطیسی ( ) که به­عنوان عمق کوری در نظر گرفته می­شود از رابطه  محاسبه و برای تخمین گرادیان زمین‌گرمایی و شار زمین‌گرمایی منطقه استفاده شد. نتایج نشان داد کمترین عمق کوری (5/9-5/8 کیلومتر) با بیشترین گرادیان دما و شار زمین‌گرمایی در جنوب کویر لوت (جنوب شرق محدوده) و جنوب غرب گلباف در محدوده راین با واحدهای آذرین متنوع و بیشترین عمق کوری در کویر لوت و واحدهای رسوبی شمال منطقه قرار دارد.