تخمین عمق کوری با استفاده از آنالیز طیفی دادههای مغناطیسی هوابرد جهت پتانسیلیابی منابع زمینگرمایی؛ مطالعه موردی: شرق استان کرمان
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه مهندسی معدن، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایران
2 استاد، گروه مهندسی معدن، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایران
3 استادیار، گروه مهندسی معدن، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایران
4 دانشیار، گروه مهندسی معدن، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایران
doi
10.22059/jesphys.2020.284503.1007134چکیده
در این مطالعه از آنالیز طیفی دادههای مغناطیسی هوابرد در محدودهای در شرق استان کرمان جهت شناسایی مناطق دارای شار زمینگرمایی استفاده شد. ابتدا تصحیح مربوط به میدان مغناطیسی مرجع با مدل IGRF انجام و سپس فیلتر برگردان به قطب بر روی دادهها اعمال شد. سپس بهمنظور حذف اثرات ناشی از توپوگرافی، خصوصیات زمینشناسی و میدانهای مغناطیسی هسته، از فیلتر میانگذر استفاده شد. پس از بلوکبندی محدوده و انتقال دادهها به فاز فوریه، طیف توان هر بلوک محاسبه شد. عمق بالایی ( ) و عمق مرکزی ( ) هر بلوک از منحنیهای لگاریتمی طیف توان بهدست آمدند. عمق کف منابع مغناطیسی ( ) که بهعنوان عمق کوری در نظر گرفته میشود از رابطه محاسبه و برای تخمین گرادیان زمینگرمایی و شار زمینگرمایی منطقه استفاده شد. نتایج نشان داد کمترین عمق کوری (5/9-5/8 کیلومتر) با بیشترین گرادیان دما و شار زمینگرمایی در جنوب کویر لوت (جنوب شرق محدوده) و جنوب غرب گلباف در محدوده راین با واحدهای آذرین متنوع و بیشترین عمق کوری در کویر لوت و واحدهای رسوبی شمال منطقه قرار دارد.