بررسی تأثیر تعداد، جنس و چیدمان پیچها بر عملکرد اتصالات صلب پیچی تحت آتش
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد، گروه مهندسی عمران، دانشگاه غیرانتفاعی ایوانکی، سمنان، ایران
2 دانشجوی دکتری، گروه مهندسی عمران، واحد مشهد، دانشگاه آزاد اسلامی، مشهد، ایران
3 استادیار دانشکده عمران دانشگاه ایوانکی، سمنان، ایران
4 استادیار دانشکده مهندسی عمران دانشگاه ایوانکی، سمنان، ایران
doi
10.22065/jsce.2021.283722.2437چکیده
تحقیق حاضر به بررسی تأثیر تعداد، جنس و چیدمان پیچها بر عملکرد اتصالات صلب پیچی تحت آتش میپردازد. در این مطالعه، 6 نمونه اتصال گیردار پیچی با ورق انتهایی با مشخصات مصالح A490 و A300 در نرمافزار ABAQUS مدلسازی و تحت آتش مورد تحلیل دینامیکی غیرخطی قرار گرفتهاند. با بررسی نتایج، بیشترین تنش در پیچ با مصالح A300 رخ داده است. این امر به دلیل پایینتر بودن تنش تسلیم پیچهای A300 نسبت به A490 است؛ زیرا پیچهای A300 در تنشهای پایینتری جاریشده و با وارد شدن به ناحیه پلاستیک، باعث میشود ورقهای فولادی بیشتر درگیر شده و مقادیر تنش بهخصوص در اطراف سوراخهای پیچ افزایش یابد. تنش نمونههای CON.M22-8B-A490 و CON.M18-12B-A490-T2 حدوداً دارای 4 درصد اختلاف میباشند. بدین ترتیب این مقدار تغییرمکان برای نمونههای با مصالح A300 فقط تا مقدار تنش 240 مگاپاسکال که برابر با تنش تسلیم مصالح A300 است پیشروی کرده است.کرنش پیچها با مصالح A490 برای نمونههای CON.M22-8B-A490 و CON.M18-12B-A490-T2 حدود 59 درصد و برای نمونههای CON.M18-12B-A490 و CON.M22-8B-A490-T2 حدود 67 درصد میباشد. کرنش پیچها با مصالح A490برای نمونه-های CON.M22-8B-A490 و CON.M18-12B-A490-T2 حدود 38 درصد و برای نمونههای CON.M22-8B-A490 و CON.M18-12B-A490 حدود 20 درصد میباشد. مقدار تغییرمکان برای نمونههای CON.M22-8B-A300 و CON.M18-12B-A300-T2 به ترتیب بیشترین و کمترین تغییرمکان قائم که حدوداً دارای 25 درصد اختلاف میباشند. در نمونههای CON.M22-8B، CON.M18-12B و CON.M18-12B-T2 که مصالح پیچ با هم تفاوت دارد احتلاف به ترتیب 15، 24 و 44 درصد میباشد. استفاده از مصالح با تنش تسلیم و گسیختگی پایینتر منجر به جاری شدن اتصال در دمای پایینتر شده و تاب آوری آن را در برابر آتش کاهش میدهد.