مطالعه برهم‌کنش نانولوله تک دیواره (7،7) عامل‌دار به‌عنوان حامل دارو با ترکیب‌های ضد‌سرطانی پیریدوبنزیمیدازول

نویسندگان

1 بخش شیمی، دانشگاه پیام نور، صندوق پستی 3697–19395 ، تهران، ایران

2 بخش زیست شناسی، دانشگاه پیام نور، صندوق پستی 3697-19395 ، تهران، ایران

3 بخش زیست شناسی، دانشگاه پیام نور، صندوق پستی 3697-19395 ، تهران، ایران

doi
10.22036/cr.2021.259893.1128
چکیده

نانولوله‌های کربنی تک‌دیواره به‌دلیل خواص بی‌نظیر شیمی فیزیکی و سمیت پایین، می‌توانند نقش مهمی در انتقال دارو در بیماران سرطانی داشته باشند. این حاملهای دارویی می‌توانند عوارض شیمی درمانی را در بیماران کاهش دهند و نسبت بیشتری دارو را به سلول‌های هدف منتقل کنند و باعث کاهش میزان مصرفی دارو گردد. محاسبات کوانتومی ‌جهت بررسی برهمکنش ترکیبات پیریدوبنزیمیدازول به‌عنوان عامل‌های ضد سرطانی با نانولوله‌‌ی کربنی تک‌دیواره عامل‌دار(7 و7) انجام گرفت. در همه محاسبات از کد Dmol3 در پایه نظریه تابعیت چگالی و روش تقریب شیب تعمیم یافته (GGA) با مجموعه پایه DND استفاده گردید. نواحی ‌واکنش‌پذیر و محل‌های حمله ‌الکتروفیلی و نوکلئوفیلی این ترکیبات با استفاده ‌از توابع فوکویی بر اساس آنالیز بار مولیکن مورد بررسی قرار گرفت. انرژی جذب داروها با نانولوله‌ی کربنی عاملدار محاسبه گردید. ترکیبات دارویی ضدسرطان پیریدو ‌بنزیمیدازول به‌صورت کووالانی بر دیواره کربن نانولوله قرار گرفت. انرژی‌های جذب منفی، برهمکنش قوی واندروالسی مناسب میان دارو و نانولوله کربنی، جذب نسبتاً مناسبی را نشان داد. براساس محاسبات کوانتومی ‌انجام گرفته، نانولوله کربنی تک‌دیواره عامل‌دار(7 و7) می‌تواند به‌عنوان حامل دارویی مناسب در دارورسانی ترکیبات ضدسرطان مشتقات پیریدو بنزیمیدازول مورد استفاده قرار گیرند.