بررسی حساسیت به نویز مسأله بازیابی میدان جابهجایی سهبعدی حاصل از تداخلسنجی راداری (مطالعه موردی: بهترتیب زلزلههای 16 فروردین و 21 آبان سال 1396 سفیدسنگ و ازگله)
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، گروه ژئودزی، دانشکده مهندسی نقشهبرداری، دانشگاه صنعتی خواجهنصیرالدین طوسی، تهران، ایران
2 دانشیار، گروه ژئودزی، دانشکده مهندسی نقشهبرداری، دانشگاه صنعتی خواجهنصیرالدین طوسی، تهران، ایران
3 استادیار، دانشکده مهندسی نقشهبرداری و اطلاعات مکانی، پردیس دانشکده های فنی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
doi
10.22059/jesphys.2020.287063.1007149چکیده
در دهههای اخیر فناوری تداخلسنجی راداری ابزاری کارا را برای اندازهگیری کمی تغییرشکل زمین، تحتتأثیر عوامل طبیعی و انسانی نظیر فرونشست، زلزله، زمینلغزش، برداشت بیرویه از سفرههای آب زیرزمینی و معدنکاری فراهم کرده است. با این وجود ماهیت اندازهگیری جابهجایی در راستای خط دید ماهواره در این فناوری، امکان استخراج میدان جابهجایی سهبعدی سطح زمین مخصوصاً در مطالعه بسیاری از پدیدههای زمینساختی که نیازمند درک جامعی از مؤلفههای جابهجایی سهبعدیشان است را با چالش مواجه میکند، لذا همواره حداقل سه هندسه مستقل راداری نیاز است تا حل مسأله بازیابی میدان جابهجایی سهبعدی امکانپذیر شود. با این حال هندسه قطبی تصویربرداری ماهوارههای راداری بهنحوی است که سهم جابهجایی و تأثیر نویز مشاهدات بر پارامترهای مجهول (مؤلفههای سهبعدی) متفاوت میشود و حتی در برخی از موارد مسأله ناپایدار خواهد شد. لذا در این تحقیق حساسیت به نویز مسأله بازیابی میدان جابهجایی سهبعدی در هندسههای مستقل و متفاوت راداری بررسی و همچنین براساس روش همپوشانی بین مدارها در ماهواره راداری سنتینل، با استفاده از دادههای شبیهسازیشده و واقعی میدان جابهجایی سهبعدی زلزلههای بهترتیب 16 فروردین و 21 آبان سال 1396 سفیدسنگ و ازگله بازیابی میشود و کارایی این روش مورد ارزیابی قرار میگیرد.
