تأثیر پاندمیها بر نقش دولتها در زمینه امنیت ملی و بینالمللی (با تأکید بر ایران)
نویسندگان
1 استادیارگروه علوم سیاسی، دانشگاه اردکان، اردکان، ایران
doi
چکیده
ظهور کووید-19، ناکارآمدی ساختار دولتمحور امنیت را ثابت کرده است. با توجه به اثرات کوتاهمدت این بحران، ضروری است که دولتها بحثهای امنیتی جهانی و سیاستگذاریهای خود را در مورد بیماریهای عفونی برای آینده تغییر دهند. با ظهور کووید-19 بررسی مجدد رابطه بین پاندمیها و امنیت جهانی جدیتر شده است و کشورها را وادار کرده تا درباره دامنه و مفهوم امنیت ملی و بینالمللی تجدیدنظر کنند. بر این اساس سؤال اصلی مقاله حاضر این است تا با تمرکز بر ایران به این سؤال پاسخ دهد که پاندمیها چه تأثیری بر نقش دولتها در زمینه امنیت ملی و بینالمللی بهویژه در دوران کووید-19 داشته است؟ روش تحقیق در این مطالعه توصیفی-تحلیلی و ابزار گردآوری اطلاعات کتابخانهای و اینترنتی میباشد. بر اساس تئوری امنیت انسانی و نظریه بوزان میتوان استدلال کرد که تهدیدهای غیرنظامی و غیرخشونتبار مانند پاندمیها برای موجودیت فرد وجود دارد که باید در کنار تهدیدات سنتی در گفتگوهای مربوط به امنیت ملی در ایران گنجانده شود و بهجای دولت بر مردم عادی تمرکز کند. بر اساس یافتههای پژوهش، دولتمردان ایرانی باید حوزه امنیت ملی را فراتر از مدل سنتی دفاعی - جنگی قلمداد کرده و در برابر امنیت انسانی پاسخگوتر باشد و امنیت شهروندان خود را در برابر همه تهدیدها (مانند بیماریهای همهگیر، تغییرات اقلیمی، محیطزیست و ...) تأمین کنند.