تأثیر سرمایه انسانی بر انتشار دی‌اکسید کربن با تأکید بر آموزش در کشورهای درحال‌توسعه

نویسندگان

1 کارشناسی ارشد اقتصاد، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران

2 استادیار، گروه اقتصاد، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه دامغان، دامغان، ایران

3 استاد، گروه اقتصاد، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران

doi
10.30473/ee.2024.69954.2695
چکیده

در این تحقیق با استفاده از روش تخمین معادلات هم‌زمان (3SLS) به بررسی رابطه هم‌زمانی بین سرمایه انسانی، آموزش و انتشار دی‌‌‌‌‌اکسید‌کربن در کشور‌‌های در‌حال‌توسعه طی دوره زمانی 1996-2020 پرداخته شد. نتایج نشان دادند که یکی از ابعاد سرمایه انسانی یعنی سلامت تأثیر منفی بسزایی بر انتشار گاز دی‌اکسیدکربن دارد و موجب افزایش کیفیت محیط‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌زیست ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌در کشورهای موردمطالعه در این تحقیق می‌شود. همچنین، افزایش در سطح آموزش سرمایه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ انسانی موجب بدتر شدن جلوه محیط‌زیست و افزایش انتشار گاز دی‌اکسیدکربن در این کشورها است. چراکه آموزش نه‌تنها در راستای بهبود کیفیت محیط‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌زیست و سرمایه انسانی نبوده، بلکه بیشتر مصرف‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌گرایی مورد اولویت قرار داده‌شده و سیاست‌های توسعه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌پایدار در این کشورها موردتوجه کافی قرار نگرفته است؛ بنابراین؛ سیاستمداران باید با توزیع مناسب فرصت‌های آموزشی و بها دادن به کیفیت آموزشی در راستای سیاست‌های توسعه‌پایدار جهانی بیداری زیست‌محیطی عموم مردم را بهبود بخشند. همچنین، با اتخاذ تعرفه‌های گمرکی سنگین جهت جلوگیری از ورود فناوری‌های آلوده- بر و سوق دادن سیاست‌های آموزشی به سمت توسعه فناوری‌های سبز می‌توانند از نخبگان در طراحی و ساخت فناوری‌های سبز جهت حفظ محیط‌زیست حمایت کنند.