اارزیابی توان اکولوژیکی شهرستان ورامین برای توسعه فعالیتهای کشاورزی با استفاده از مدل اکولوژیکی ایران
نویسندگان
1 دانش آموخته گروه زراعت و اصلاح نباتات، پردیس کشاورزی و مناربع طبیعی
2 استاد پردیس کشاورزی و منابع طبیعی کرج، گروه زراعت و اصلاح نباتات، تخصص: زراعت، اکولوژی
3 استاد پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران
4 استاد گروه جنگل دانشگاه تهران
doi
10.22059/ijfcs.2018.250687.654440چکیده
شهرستان ورامین به دلیل نزدیکی با کلانشهر تهران، منطقهای مهاجرپذیر است. این روند مهاجرپذیری، افزایش جمعیت و تغییر کاربری اراضی را به دنبال داشته است. از سوی دیگر این شهرستان با برخورداری از شرایط فیزیوگرافی و پتانسیل آبی و خاکی مطلوب، ظرفیت بالایی برای توسعه کشاورزی دارد. از این رو، در مطالعه حاضر توان اراضی منطقه با استفاده از مدل کاربری کشاورزی و مرتعداری ایران ارزیابی شد. ابتدا بر اساس مدل کاربری کشاورزی و مرتعداری ایران، مدل ویژه برای منطقه مطالعاتی تهیه شد. سپس نقشههای ارتفاع، شیب، جهتهای جغرافیایی، خاک، تیپ و تراکم پوشش گیاهی منطقه در نرم افزار ArcGIS 10.4 تهیه، طبقهبندی و سپس تلفیق شدند تا در نهایت نقشه یگانهای محیط زیستی با 863 واحد ساخته شد. در گام آخر، با مقایسه نیازهای کاربریها با خصوصیات واحدها، کاربری بهینه هر واحد مشخص شد. نتایج نشان داد، از کل وسعت منطقه 12/33 درصد برای کشاورزی با توان درجه سه، 45/0 درصد برای کشاورزی با توان درجه پنج، 19/0 درصد برای مرتعداری با توان درجه یک، 54/0 درصد برای مرتعداری با توان درجه دو، 42/9 درصد برای مرتعداری با توان درجه سه و 93/54 درصد برای حفاظت متناسب میباشد (35/1 درصد از منطقه به کاربری مسکونی اختصاص داشت).