تغییرات فصلی ستون قائم آب و تخمین عمق لایه آمیخته بر پایه دما با استفاده از روش آستانه در منطقه بابلسر و رامسر
نویسندگان
1 استادیار، گروه علوم و مهندسی شیلات، دانشکده منابع طبیعی و علوم دریایی، دانشگاه تربیت مدرس، نور، ایران
2 دانشجوی کارشناسیارشد، گروه فیزیک دریا، دانشکده منابع طبیعی و علوم دریایی، دانشگاه تربیت مدرس، نور، ایران
3 استادیار، گروه فیزیک دریا، دانشکده منابع طبیعی و علوم دریایی، دانشگاه تربیت مدرس، نور، ایران
doi
10.22059/jesphys.2020.286089.1007154چکیده
در این تحقیق تغییرات فصلی و مکانی عمق لایه آمیخته و ساختار قائم دما و شوری در آبهای نزدیک به ساحل دریای خزر در منطقه بابلسر و رامسر در سه فصل بهار، تابستان و پاییز سال 1391 با استفاده از اندازهگیریهای CTD مورد بررسی قرارگرفت. با وجود مشابهت محدوده تغییرات دما و شوری در دو منطقه اندازهگیری، نوسانات شوری در بابلسر بالاتر از رامسر و در فصل بهار شوری در لایه سطحی در رامسر بهشکل قابلتوجهی کمتر از بابلسر است. هالوکلاین تقریباً همعمق ترموکلاین قرار داشته و بهشکل نوسانات شدید شوری خود را نشان میدهد. برای تخمین عمق لایه آمیخته از روش آستانه و با آستانههای (C˚) 05/0، (C˚) 5/0، (C˚) 1 و (C˚) 25/1 استفاده شد. بدون در نظرگرفتن تفکیک فصلی مقدار آستانه (C˚) 25/1 عمق لایه آمیخته را بهتر از مقادیر دیگر آستانه تخمین زد. در نهایت الگوریتم ترکیبی بهتفکیک فصل، با آستانه (C˚) 25/1 در بهار، 1 (C˚) در تابستان و مقدار آستانه (C˚) 5/0 در فصل پاییز برای تخمین عمق لایه آمیخته مورد استفاده قرار گرفت. کمینه و بیشینه عمق لایه آمیخته بهترتیب در بهار و پاییز مشاهده شد و طبق نتایج بهدستآمده، ساختار قائم لایه آمیخته را میتوان به سه نوع، کلاسیک در پاییز، شیبدار در بهار و پلهای در تابستان تقسیم کرد.