بررسی روابط متقابل میان صفات در برخی ژنوتیپهای گشنیز با استفاده از روش بایپلات
نویسندگان
1 تربیت مدرس
2 دانشگاه تربیت مدرس
3 دانشگاه تربیت مدرس
doi
10.22059/ijfcs.2018.224735.654245چکیده
در این تحقیق برای مطالعه روابط متقابل میان صفات مختلف در گشنیز از روش بایپلات استفاده شد. نتاج حاصل از تلاقیهای دیآلل 6 توده بومی گشنیز در نسل F1 در سه شرایط متفاوت آبیاری به طور جداگانه در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی با سه تکرار در هر آزمایش در سال زراعی 95-1394 در مزرعه دانشکده کشاورزی مورد ارزیابی قرار گرفتند. نتایج نشان داد که صفات تعداد چتر بارور، وزن هزارمیوه، تعداد میوه در گیاه و محتوای رطوبت نسبی همبستگی مثبت و معنیداری را با عملکرد میوه در سه شرایط آبیاری داشتند. با توجه به همبستگی منفی و معنیدار بین صفات فنولوژیک با عملکرد میوه در سه شرایط متفاوت آبیاری، میتوان نتیجه گرفت که برای دستیابی برای ژنوتیپهایی با عملکرد میوه بالا باید به دنبال انتخاب ژنوتیپهای زودرس در گشنیز بود. در این مطالعه همبستگی معنیداری بین صفات محتوای کلروفیل، محتوای رطوبت نسبی و پایداری غشا با عملکرد میوه تحت دو شرایط تنش ملایم و تنش شدید مشاهده شد. بنابراین میتوان از این صفات بعنوان شاخصهای فیزیولوژیک برای ارزیابی تحمل خشکی در گشنیز استفاده کرد. همچنین نتایج بایپلات نشان داد که در میان ژنوتیپهای مورد بررسی، ژنوتیپ G16 مطلوبترین و مناسبترین ژنوتیپ برای عملکرد میوه و صفات مرتبط با عملکرد بود