توقیفیت اسماء و صفات الهی در اندیشهی ابنحزم قرطبی و ملاصدرا
نویسندگان
1 استادیار گروه الهیات (فلسفه) دانشگاه گنبدکاووس ،گنبد کاووس، ایران
2 استادیار گروه الهیات (علوم قرآن و حدیث) دانشگاه گنبدکاووس؛گنبد کاووس ، ایران
doi
10.22059/jitp.2023.350181.523380چکیده
مسئله ی اصلی این پژوهش بررسی نظریه ی توقیفیت اسماء و صفات الهی با مطالعه ی موردی دیدگاهها و افکار دو اندیشمند مسلمان یعنی ابن حزم قرطبی و ملاصدرا شیرازی است. یافته های این پژوهش عبارت است از اینکه ابن حزم بر این باور است که صفات الهی قابل شناخت نیست و از همینرو نمیتوان خداوند را جز به صفاتی که در قرآن و کلمات پیامبر آمده است، متصف نمود. ملاصدرا معتقد است که خداوند به کمالات حقیقی متصف میشود اگر چه این کمالات در زبان شریعت نیامده باشد. به علاوه خداوند در تمام تجلیات خود حاضر است و به همین سبب در مقام مجلا و مظهر به صفات خلقیه هم متصف میشود. مضافاً بر اینکه اطلاق و لابشرطیتِ وجود خداوند اقتضا میکند که او هر آنچه را که موجود است - اعم از ذات اشیاء و آثار و صفات آنها– در بربگیرد. در عین حال حتی اگر قائل به عدم توقیفیت اسماء و صفات الهی باشیم، ادب بندگی اقتضا میکند که او را به صفاتی که خود در قرآن کریم ذکر کرده است، بخوانیم.