ارایه مدل بهره‌گیری از ظرفیت‌ رسانه های‎ اجتماعی در مدیریت بحران‎ ‌محیط‌زیستی خشک‌سالی استان سیستان و بلوچستان

نویسندگان

1 استاد علوم ارتباطات اجتماعی، دانشکده علوم اجتماعی، ارتباطات و مطالعات رسانه دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی، تهران، ایران

2 استاد گروه علوم ارتباطات اجتماعی، دانشکده علوم اجتماعی، مطالعات ارتباطات و رسانه، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران مرکزی، تهران، ایران

3 استاد علوم ارتباطات اجتماعی، دانشکده علوم اجتماعی، ارتباطات و مطالعات رسانه دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی، تهران، ایران

4 دانشجوی دکتری علوم ارتباطات اجتماعی-گرایش محض، دانشکده علوم اجتماعی، ارتباطات و مطالعات رسانه دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی، تهران، ایران

doi
10.30473/ee.2024.70245.2704
چکیده

هدف پژوهش «ارایه مدل بهره‌گیری از ظرفیت‌ رسانه‌های اجتماعی  در مدیریت بحران‎ ‌محیط­زیستی خشک‎سالی استان سیستان ‎وبلوچستان» است. روش تحقیق پژوهش به لحاظ هدف، کاربردی است و به‌منظور دستیابی به پاسخ‌های عمیق از روش تحقیق کیفی مبتنی بر مصاحبه عمیق استفاده شد. جامعه آماری را 14 نفر از متخصصان و کارشناسان مجرب حوزه محیط‌زیست و رسانه در سطح استان سیستان‎ و بلوچستان تشکیل داده‌اند که به روش در دسترس و تا رسیدن به اشباع نظری انتخاب شدند. جهت تحلیل مصاحبه‌های اکتشافی و داده‌های کیفی از روش تحلیل مضمون  و از پایایی بازآزمون و روش توافق درون‌‎موضوعی برای محاسبه پایایی مصاحبه­‌ها استفاده شد. همچنین، اعتبار برای هرکدام از مراحل انتخاب موضوع، طراحی، مصاحبه، نسخه‌برداری، تحلیل، تأیید و گزارشگری موردتوجه قرار گرفت؛ و نتایج به‌دست‌آمده به تأیید خبرگان رسید تا موثق و قابل‌اتکا باشند. یافته‌های حاصل از تحلیل مصاحبه‎ با خبرگان شامل 150 کد جزیی که در 10 کد کلی دسته‌بندی شد، نشان داد؛ فرهنگ و باورهای محیط‌زیستی، تأثیرات اجتماعی-سیاسی، عوامل اقتصادی و اجتماعی به‌عنوان ادراکات و دغدغه‌های محیط‌زیستی تحت تأثیر رسانه‌های اجتماعی و تجربیات ناشی از بحران‏‌های قبل، نگرش‌‏هایی تحت تأثیر هنجار‎ها و عادت‎ها ایجاد می‎‌‌کند که با توجه به عوامل درونی کنش‌ها و رفتارها و عوامل بیرونی مشوق‌‏ها و بازدارنده‎‌‌ها منجر به اقدامات محیط‌زیستی می‌شود.