ارایه مدل بهرهگیری از ظرفیت رسانه های اجتماعی در مدیریت بحران محیطزیستی خشکسالی استان سیستان و بلوچستان
نویسندگان
1 استاد علوم ارتباطات اجتماعی، دانشکده علوم اجتماعی، ارتباطات و مطالعات رسانه دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی، تهران، ایران
2 استاد گروه علوم ارتباطات اجتماعی، دانشکده علوم اجتماعی، مطالعات ارتباطات و رسانه، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران مرکزی، تهران، ایران
3 استاد علوم ارتباطات اجتماعی، دانشکده علوم اجتماعی، ارتباطات و مطالعات رسانه دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی، تهران، ایران
4 دانشجوی دکتری علوم ارتباطات اجتماعی-گرایش محض، دانشکده علوم اجتماعی، ارتباطات و مطالعات رسانه دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی، تهران، ایران
doi
10.30473/ee.2024.70245.2704چکیده
هدف پژوهش «ارایه مدل بهرهگیری از ظرفیت رسانههای اجتماعی در مدیریت بحران محیطزیستی خشکسالی استان سیستان وبلوچستان» است. روش تحقیق پژوهش به لحاظ هدف، کاربردی است و بهمنظور دستیابی به پاسخهای عمیق از روش تحقیق کیفی مبتنی بر مصاحبه عمیق استفاده شد. جامعه آماری را 14 نفر از متخصصان و کارشناسان مجرب حوزه محیطزیست و رسانه در سطح استان سیستان و بلوچستان تشکیل دادهاند که به روش در دسترس و تا رسیدن به اشباع نظری انتخاب شدند. جهت تحلیل مصاحبههای اکتشافی و دادههای کیفی از روش تحلیل مضمون و از پایایی بازآزمون و روش توافق درونموضوعی برای محاسبه پایایی مصاحبهها استفاده شد. همچنین، اعتبار برای هرکدام از مراحل انتخاب موضوع، طراحی، مصاحبه، نسخهبرداری، تحلیل، تأیید و گزارشگری موردتوجه قرار گرفت؛ و نتایج بهدستآمده به تأیید خبرگان رسید تا موثق و قابلاتکا باشند. یافتههای حاصل از تحلیل مصاحبه با خبرگان شامل 150 کد جزیی که در 10 کد کلی دستهبندی شد، نشان داد؛ فرهنگ و باورهای محیطزیستی، تأثیرات اجتماعی-سیاسی، عوامل اقتصادی و اجتماعی بهعنوان ادراکات و دغدغههای محیطزیستی تحت تأثیر رسانههای اجتماعی و تجربیات ناشی از بحرانهای قبل، نگرشهایی تحت تأثیر هنجارها و عادتها ایجاد میکند که با توجه به عوامل درونی کنشها و رفتارها و عوامل بیرونی مشوقها و بازدارندهها منجر به اقدامات محیطزیستی میشود.