تحلیل شبکه روابط رسمی و غیررسمی در صنعت ساخت و ساز جهت ارتقاء ایمنی پروژه با رویکرد تحلیل شبکه اجتماعی
نویسندگان
1 استادیار، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی، تهران، ایران
2 دانشکده فنی دانشگاه ازاد اسلامی تهران جنوب پردیس کیش
3 داشگاه آزاد رودهن-تهران-ایران
doi
10.22065/jsce.2020.186515.1866چکیده
توسعه ارتباطات میان افراد شاغل در صنعت ساخت و ساز، به ایجاد نوعی پیچیدگی جدید در تعاملات منجر شده است. برای حل مسئله ایمنی علاوه بر لزوم بررسی خود مسئله، کنکاش پیرامون مسایل مرتبط به همان اندازه ضرورت دارد. کارگاههای ساختمانی سیستمهای پیچیدهای هستند که منابع انسانی آنها را به وجود آورده و هستهی آنها، الگوهای گسترده میان روابط رسمی و غیررسمی است. هدف این مقاله ارتقای سطح ایمنی پروژهها با تکنیک تحلیل شبکههای اجتماعی است. شبکهبندی امکان بررسی و تحلیل ارتباطات میان یک مسأله با مسایل مرتبط را میسر میسازد. شناخت صحیح مدیران پروژههای ساختمانی از میزان تأثیر شبکه روابط غیررسمی ( ارتباطات قومی، فرهنگی، گویش و ...) بر عملکرد روابط رسمی، موجب بهرهبرداری مناسب از منابع محدود در کارگاههای ساختمانی شده و در نهایت به افزایش بهرهوری مدیریت ایمنی کمک میکند. نتایج این پژوهش نشان داد که با مدلسازی ارتباطات افراد بوسیله تکنیک تحلیل شبکهای، رابطههای رسمی و غیررسمی موجود مابین افراد شاغل، شناسایی و کشف گردید. و رتبهبندی منابعانسانی با شاخص رفتارهای ایمن انجام گرفت. و با اتخاذ راهبرد مناسب در استفاده از ابزارهای تحلیل شبکهای و ترسیم گراف ارتباطی و برقرار کردن ارتباطات موثر بین افراد پروژه، و تجمیع پارامتر مرکزیت و قدرت نفوذ افراد در شبکه روابط رسمی و غیررسمی سطح ایمنی پروژه افزایش یافت. همچنین یافتههای پژوهش نشان داده است میتوان از شبکه روابط غیررسمی به عنوان نیرویی سازنده برای بهبود عملکرد شبکه روابط رسمی و در نهایت مدیریت موفق ایمنی بهرهبرداری کرد .